2 Oct 2017

ജോര്‍ദാന്‍ : ചാവു കടലും വാദി റമ്മും

ഒരു കാപ്പി കുടിച്ചോണ്ടിരിക്കുമ്പോ ഓഫീസിലെ പാന്റ്രിയില്‍ വെച്ച് ഫറ എന്നോട് ചോദിച്ചു - "നീ ഇനി എന്നാ അടുത്ത യാത്ര പോകുന്നത്? അടുത്ത തവണ പോകുമ്പോ എന്നേം കൂട്ടാമോ?"

'രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈദ്യന്‍ കല്‍പിച്ചതും പാല്‍" എന്ന പോലെ "എന്നാ അടുത്ത ആഴ്ച്ച പോയാലോ?"എന്നു ഞാനും "റെഡി" എന്ന് അവളും.. 

ഇതായിരുന്നു ജോര്‍ദാന്‍ യാത്രയുടെ തുടക്കം. പോകാനും വരാനും മാത്രം ടിക്കറ്റെടുത്ത് എന്തെല്ലാം ചെയ്യണമെന്ന് മനസ്സിലൊരു ഏകദേശ കണക്ക് കൂട്ടലും നടത്തി ഒരു പോക്ക് !!!

ജോര്‍ദാന്‍ !!!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ആദ്യം തന്നെ ചാവുകടലിന്നടുത്തേക്കാണ്‌ പോയത്.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

തലേന്ന് രാത്രി എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്ന് ചാവുകടലിന്നടുത്തുള്ള താമസസ്ഥലത്തേക്ക് വരുമ്പോ ചെവിയൊക്കെ കൊട്ടി അടയുന്ന പോലെ ഒരു തോന്നല്‍. അപ്പോഴാ സാരഥി പറഞ്ഞത് ഇത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന പ്രദേശമാണെന്ന്. സമുദ്ര നിരപ്പില്‍ നിന്നും ഏകദേശം 1300 അടി താഴെയാണ്‌ ചാവുകടലിന്റെ ഉപരിതലം. അതിന്നടുത്തുള്ള റോഡിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ ആ താഴ്ച്ചയിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് എന്റെ ചെവി അറിഞ്ഞു എന്ന് സാരം.

ഒരു കൊച്ചു കുന്നിന്‍ മുകളിലായിരുന്നു ഞങ്ങടെ താമസസ്ഥലം. പിറ്റേന്ന്, ആ മലമുകളിലെ മുറിയില്‍, ദൂരെ ചാവുകടലിലേക്ക് തുറക്കുന്ന ജനാലകളിലൂടെ നോക്കി ഞാനൊന്നന്തിച്ചു. നല്ല ഭംഗിയുള്ള നീല നിറം ! എന്റെ മനസ്സിലെ ചാവുകടല്‍ ഇതല്ലായിരുന്നു. കുറച്ച് കറുത്തിരുണ്ട വെള്ളമായിരുന്നു ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചത്.. !! ഹോട്ടലില്‍ ആംഗ്യഭാഷ വെച്ചും "Dead Sea" എന്ന വാക്കും വെച്ച് എങ്ങനെയോ അവിടേക്കെത്താനുള്ള മാര്‍ഗം കണ്ടെത്തി. ചാവുകടലിനെ പകുത്ത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന റിസോര്‍ട്ടുകള്‍ ഒരുപാടുണ്ട്. ചിലവ് ചുരുക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നമ്മള്‍ വേറെ ഒരു കൊച്ചു ഹോട്ടലിലാണ്‌ താമസിച്ചത്. 

ഇത് ഞങ്ങള്‍ താമസിച്ച ഇടത്തില്‍ നിന്നും കാണുന്ന ചാവുകടലിന്റെ ഭാഗം
ഇതാണ്‌ ചെറിയ തിരമാലകള്‍ ഉള്ള ചാവുകടല്‍ 

പേരില്‍ കടലുണ്ടെങ്കിലും ഈ കരയില്‍ നിന്നാല്‍ മറുകര കാണാം. അതായത് തീര്‍ത്തും വീതികുറവാണ്‌ ഈ ചാവുകടലിന്. 10 മുതല്‍ 15 കി.മി. മാത്രമാണ്‌ ഇതിന്റെ വീതി.

ചാവുകടലിലേക്കിറങ്ങുമ്പൊ തന്നെ കാലൊന്ന് ചെറുതായി ഉരഞ്ഞു. നല്ല ഒരമുള്ള കൂര്‍പ്പുള്ള വെള്ള കല്ലുകളിലൊന്ന് കാല്‍ തട്ടിയതാ. കമ്പ്ലീറ്റ് മിനറല്‍സ് ആണല്ലോ ഈ വെള്ളത്തില്‍. അവ കൂടി ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നവയാ ഈ കല്ലുകള്‍. ചിലതെല്ലാം ഒരുപാട് മൂര്‍ച്ഛയാണ്‌. അങ്ങനെ ധാതുക്കള്‍ കൂടുതലായുള്ള വെള്ളമുള്ള ഈ "Sea" എന്നു വിളിക്കുന്ന തടാകത്തില്‍ ഡെന്‍സിറ്റി അഥവാ സാന്ദ്രത കൂടുതലായതു കൊണ്ട് ആളുകള്‍ക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ലാതെ പൊങ്ങി കിടക്കാനാകും. അപ്പൊ അത് തന്നെയാണ്‌ നമ്മടെ ലക്ഷ്യവും. പൊങ്ങി കിടക്കണം !

അച്ചന്‍ വീട്ടിലും അമ്മ വീട്ടിലും നല്ല കുളമുണ്ടായിട്ടും നീന്തല്‍ പഠിക്കാതിരുന്ന ഞാന്‍ സ്വിമ്മിങ്ങ് പൂള്‍ നീന്തല്‍ മാത്രം വശത്താക്കി വരുമ്പോള്‍ "ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ പൊങ്ങി കിടക്കുക എന്നത്" അത്രയും മനോഹരമായ ഒരാചാരമായി തോന്നുന്നതില്‍ അത്ഭുതമില്ലല്ലോ.. പിന്നെ മീനോ നീര്‍ക്കോലിയോ ഒക്കെ ഉണ്ടാകുമെന്ന പേടിയും വേണ്ട.  ഇവയ്ക്കൊന്നും ഈ ഉപ്പുരസത്തില്‍ ജീവിക്കാനാവാത്തതോണ്ടാണല്ലോ ചാവു കടല്‍ എന്ന പേരു തന്നെ വന്നിരിക്കുന്നത് !!.. കൂടെയുള്ള ഫറയ്ക്ക് നീന്തലിന്റെ ബാലപാഠം പോലുമറിയില്ല. പക്ഷെ അതില്‍ അഹങ്കാരമില്ലാത്തോണ്ട് ഞാന്‍ ചെങ്കടലിലെ മത്സ്യ സമ്പത്ത് ഒരു സംഭവമാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ  അതില്‍ സ്നോര്‍ക്കലിങ്ങ്  ചെയ്യാന്‍ പോലും തയ്യാറായി എന്റെ കൂടെ വന്നു ഫറ. ആ കഥ വരുന്നേ ഉള്ളൂ... 

അതിരാവിലെ ആളുകള്‍ എത്തി തുടങ്ങിയില്ല. .. പൊങ്ങിക്കിടന്ന് അവസാനം ഒഴുകി പോയാല്‍ പിന്നെ ചിലപ്പൊ ഇസ്രായേലെത്തും.

മറ്റു സമുദ്രങ്ങളിലേക്കാള്‍ 9 ഇരട്ടിയാണ്‌ ചാവുകടലിന്റെ ഉപ്പുരസം. അതു കൊണ്ട് തന്നെയാണ്‌ നീന്തല്‍ അറിയാത്ത ആള്‍ക്കു പോലും പൊങ്ങി കിടക്കാനാകുന്നതും. ശുദ്ധ വെള്ളത്തിന്റെ വരവ് തുലോം കുറവായതു കൊണ്ട് ഈ ഉപ്പുരസവും സാന്ദ്രതയുമൊന്നും കുറയുന്നതുമില്ല. ഈ പ്രദേശത്ത് മഴയും കുറവാണ്‌. ആകെ കൂടി ജോര്‍ദാന്‍ നദിയില്‍ നിന്നുള്ള വെള്ളം മാത്രമേ കുറച്ചെങ്കിലും ചാവുകടലിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുന്നുള്ളൂ. അങ്ങനെയൊക്കെ വരുന്ന നല്ല വെള്ളമാണെങ്കിലോ ചൂട് നേരത്ത് ആവിയായി പോകും. വീണ്ടും ചാവുകടലിലെ വെള്ളം  പഴയ പോലെ തന്നെ ഇരിക്കും. ഇപ്പൊ മഴക്കുറവുക്കൊണ്ടും മറ്റു നദികളിലെ വെള്ളമൊഴുകിയെത്തുന്നതിലെ കുറവു കൊണ്ടും ചാവുകടല്‍ ശരിക്കും ചത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. ഇതിന്റെ വീതി കുറഞ്ഞു വരുന്നതായി പലയിടത്തും വായിച്ചിരുന്നു.

ഇതില്‍ പൊങ്ങികിടക്കാനാകുമോ എന്ന എന്റെ സംശയത്തെ വലുതാക്കി കൊണ്ട് തിരകള്‍ അടിക്കുന്നുമുണ്ട്. അങ്ങനെ ഒരു മൃദുലമായ വെള്ളക്കല്ലിലിരുന്ന്‌ ആ നീല ജലത്തെ തഴുകി കൊണ്ട് അന്യോന്യം ആശങ്കകള്‍ പറഞ്ഞ് ആരാദ്യം ഈ വെള്ളത്തില്‍ പൊങ്ങി കിടക്കുമെന്ന് സംശയിച്ച് എന്തോ പറയാനായി വായ തുറന്നപ്പോള്‍ എന്റെ എല്ലാ സംശയങ്ങളും നീങ്ങി. 

എന്താ? 
ഒരു തിരമാലയിലൊരല്‍പം വെള്ളം വായിലെത്തി !!!!

"എന്റമ്മോ" എന്നാരും പറഞ്ഞ് പോകും. അത്രയ്ക്കും ഉപ്പുരസം ! 

പിന്നെ ഞാന്‍ ആവേശത്തോടെ വെള്ളത്തിലേക്ക് കൂടുതലിറങ്ങി മലര്‍ന്ന് കിടക്കാന്‍ തയ്യാറായി. ഒരു ലൈഫ് ഗാര്‍ഡിനെ ആ ഭാഗത്ത് കണ്ടപ്പൊ പിന്നെ ഒന്നും നോക്കീല. വിചാരിച്ചതിലുമെളുപ്പം മലര്‍ന്ന് കിടന്നു. അതിനു ശേഷം ഫറയെ സഹായിച്ചു. പിന്നെ അവിടത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങിലേക്ക് കടന്നു. "Black sea clay" പുരട്ടല്‍. ഇവിടത്തെ ആഴങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള കളിമണ്ണിന്‌ ഒരുപാട് ത്വക്ക് രോഗങ്ങള്‍ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. കെമിസ്റ്റ്രി ക്ലാസ്സില്‍ പഠിച്ചിട്ടുള്ള പീരിയോഡിക് ടേബിളില്‍ കേറി തല ഉയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന ഒട്ടു മിക്ക elements-ഉം ഈ വെള്ളത്തിലും ഇടം പിടിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ.. ഗാര്‍ഡായി അവിടെ നില്‍ക്കുന്ന ഈജിപ്തുകാരന്‍ ചേട്ടന്റെ സഹായത്തോടേ ആ മണ്ണ്‌ നമ്മളും സ്വന്തമാക്കി പുരട്ടി. വീണ്ടും വെള്ളത്തില്‍ മതിയാവോളം പൊങ്ങി കിടന്നു.

ചാവുകടലിലെ വെള്ളത്തിനും പിന്നെ അവിടത്തെ മണ്ണിനും ഒരുപാട് ഗുണഗണങ്ങളുണ്ട്. ത്വക്ക് രോഗങ്ങള്‍ക്കും സന്ധി വേദനയുള്ളവര്‍ക്കുമെല്ലാം നല്ലതായ ഔഷധഗുണങ്ങളുള്ള വെള്ളമാണ്‌ ഇവിടത്തേത് ത്രെ... വാതത്തിനു നല്ല ആശ്വാസം തരുന്നതാണ്‌ ഇവിടത്തെ മണ്ണ്‌. എല്ലാ അവയവങ്ങളിലെയും വിഷാംശം വലിച്ചെടുക്കാനുള്ള കഴിവു ഈ ഉപ്പുവെള്ളത്തിനുണ്ട്. പിന്നെ വളരെ താഴ്ന്ന പ്രദേശമായതിനാല്‍ ഓക്സിജന്‍ മര്‍ദ്ദം കൂടുതലാണ്‌ എന്നതു കൊണ്ട് ആസ്ത്‌മ പോലെയുള്ള ശ്വാസപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവര്‍ക്കും ഏറെ ആശ്വാസമുള്ള അന്തരീക്ഷമാണിവിടം.  ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളില്‍ പഠിച്ചിട്ടുള്ള ക്ലിയോപാട്ര രാജ്ഞി ഈ ചാവുകടലിലെ വെള്ളവും മണ്ണുമൊക്കെ തന്റെ തൊലിയുടെ സംരക്ഷണത്തിനുപയോഗിച്ചിരുന്നത്രെ.. 

വീണ്ടും വീണ്ടും പൊങ്ങികിടന്നപ്പോള്‍ പേടി ഇല്ലാതായി.. അതുകൊണ്ട് കൂടുതല്‍ ആസ്വദിക്കാനുമായി.  ചാവുകടല്‍ ഒരു നല്ല അനുഭവമാണ്‌. വായിച്ചറിഞ്ഞത് കാണുമ്പോഴും അനുഭവിക്കുമ്പോഴുമുള്ള ഒരു പ്രത്യേക രസവും ഈ യാത്രയില്‍ ലഭിച്ചിരുന്നു. 

ഇവിടെ നിന്ന് ഏകദേശം 10 കിലോമീറ്ററെ ഉള്ളൂ Bethany-The Batptism Site -ലേക്ക്. ഇവിടെയാണത്രെ യേശുകൃസ്തുവിനെ John the Baptist മാമോദീസ മുക്കിയത്. 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ഇനി യാത്ര ഖാലിദിന്റെ കൂടെ വാദി റമ്മിലേക്ക്. 


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ജോര്‍ദാന്‍ ഇറങ്ങിയപ്പൊ തൊട്ട് സ്നേഹത്തോട് കൂടി സംസാരിക്കുന്ന ഒരുപാട് പേരെ കണ്ട് മുട്ടി. "അല്‍ ഹിന്ദ്?" എന്നു ചോദിക്കുമ്പൊ "Yes. ഫ്രം ഇന്ത്യ" എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അമിതാഭ്ബച്ചനെയും അമര്‍ അക്ബര്‍ അന്തോണി യെന്ന പഴയ ഹിന്ദി ചിത്രത്തിലെ പാട്ടുകളും പാടി കേള്‍പ്പിച്ചിരുന്നു ചിലര്‍. പിന്നെ നമ്മളെ നോക്കി "Indians - Good Eyes" എന്നൊക്കെ ആരോക്കെയോ പറഞ്ഞിരുന്നു. 

ഖാലിദും ഒരു പഞ്ചാരക്കുടമായിരുന്നു. രണ്ട് ഭാര്യമാരും 6 ഗേള്‍ഫ്രണ്ട്സുമുണ്ട് മൂപ്പര്‍ക്ക്. ആദ്യ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് 6 മാസം കഴിഞ്ഞപ്പൊ തന്നെ രണ്ടാമത്തേതൊപ്പിച്ചു മഹാന്‍. Divorce ചെയ്യ്വാണേല്‍ ഭാര്യക്ക് പുതിയ നിയമപ്രകാരം ഒരുപാട് പൈസ കൊടുക്കണമെന്നത് വലിയ സങ്കടത്തോടെയാണ്‌ ആള്‍ നമ്മളോട് പറഞ്ഞത്. അതു കൊണ്ടാത്രെ മൂപ്പര്‍ ആദ്യഭാര്യടെ സമ്മതപത്രം വാങ്ങാതെ ഷേഖിന്‌ പൈസ കൊടുത്ത് രണ്ടാമത്തെ കല്യാണം കഴിച്ചത്.  .. ഇപ്പൊ മൂന്നാമത് കെട്ടുമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഉള്ള രണ്ട് പേരേം പേടിപ്പിച്ച് നിര്‍ത്തിയിരിക്കയാണത്രെ. അതും നല്ല അഭിമാനത്തോടെയാ മൂപ്പര്‍ പറഞ്ഞത്. എന്താലേ!!! പേടിപ്പിച്ചാ സ്നേഹം കിട്ട്വോ ?

ചാവു കടലില്‍ നിന്ന് വാദി റമ്മിലേക്കുള്ള യാത്രാമദ്ധ്യേ
വാദിയിലേക്ക് പോകുന്ന യാത്രയില്‍ ജോര്‍ദാനി സുലൈമാനി കുടിക്കാന്‍ ഒന്നു നിര്‍ത്തിയപ്പൊ നമ്മളെ ചായയ്ക്ക് പൈസ കൊടുക്കാന്‍ ഖാലിദ് സമ്മതിച്ചില്ല. അപ്പൊ 'എന്തേ?' ന്ന് ചോദിച്ചപ്പൊ പറയാ - ആണുങ്ങള്‍ ഉള്ളപ്പൊ പെണ്ണുങ്ങള്‍ ഭക്ഷണത്തിന്‌ പൈസ കൊടുക്കാന്‍ പാടില്ലെന്ന്. 21-ആം വയസ്സ് തൊട്ട് സമ്പാദിക്കുന്ന കുറെ ഒറ്റക്ക് ജീവിച്ചിട്ടുള്ള നമ്മള്‍ക്ക് അതിനോട് യോജിക്കാന്‍ പറ്റില്ലെന്ന് നമ്മളും. ഖാലിദിനെന്തോ വലിയ വിഷമം !

വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞുള്ള റോഡുകള്‍.. കുന്നുകളും മലഞ്ചെരിവുകളുമൊക്കെ ഉണ്ട്. പോയത് ഏപ്രിലില്‍ ആയതോണ്ട് പച്ചപ്പുമുണ്ട്. തക്കാളി കൃഷിയിടവും തക്കാളി നിറച്ച കുട്ടകള്‍ വണ്ടിയിലേക്ക് കേറ്റുന്നതുമൊക്കെ കണ്ടിരുന്നു നമ്മടെ യാത്രയില്‍.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ആകാശം നിറയെ ലക്ഷക്കണക്കിനു നക്ഷത്രങ്ങള്‍.. എവിടാണ്ടൊക്കെ വായിച്ചും പഠിച്ചും അറിഞ്ഞുള്ള നക്ഷത്രക്കൂട്ടങ്ങളെ കണ്ട് പിടിക്കാന്‍ നോക്കി. പിന്നെ വേണ്ടാന്ന് വെച്ചു. വേറെ ഒന്നുമല്ല - അല്ലാതെ തന്നെ അവ ഒരുപാട് രൂപങ്ങളായി തോന്നുന്നുണ്ട് എനിക്ക്..

നല്ല രസം.. ഇങ്ങനെ കിടക്കാന്‍.. ചുവന്ന മണല്‍ തിട്ടയില്‍ കിടപ്പ് തുടങ്ങി കുറച്ച് നേരമായി. അധികം ദൂരെയല്ലാതെയുള്ള ഒരു മലയ്ക്ക് പിന്നില്‍ സൂര്യന്‍ ഒളിച്ച് തുടങ്ങിയപ്പൊ തൊട്ട് കിടപ്പ് തുടങ്ങിയതാ... ഇപ്പൊ തണുപ്പ് കൂടി തുടങ്ങി. കയ്യൊക്കെ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നു. ഇനി എണീക്കാതെ നിര്‍വ്വാഹമില്ല..

സ്ഥലം: ജോര്‍ദാനിലെ വാദി റം മരുഭൂമി

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


നിശബ്ദതയും ഇരുട്ടും നല്ല തണുത്ത കാറ്റും തെളിഞ്ഞ ആകാശവും മിന്നുന്നതും മിന്നാത്തതുമായ ലക്ഷോപലക്ഷം നക്ഷത്രങ്ങളും - ഇതൊക്കെ കാണാനും അനുഭവിക്കാനും ഏറ്റവും നല്ല സ്ഥലങ്ങളിലൊന്ന് - വാദി റം. ഇവിടെ വരെ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ഒരു രാത്രിയെങ്കിലും താമസിക്കാതെ പോകരുത്.

ചാവുകടലില്‍ നിന്ന് വാദി റം വരെയുള്ള യാത്ര ഏകദേശം 4 മണിക്കൂറോളം എടുത്തു. 

നമ്മള്‍ ഒരു കുടുംബത്തോടൊപ്പമാണ്‌ താമസിച്ചത്. മൂസയും ആലിയയും  അവരുടെ 5 മക്കളും പിന്നെ മൂസയുടെ അമ്മയും അടങ്ങുന്ന കുടുംബം. ആ സ്ഥലത്തെ മാത്രം വിശ്വസിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബം.  ജോര്‍ദാനിലെ മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലേക്കൊന്നും പോയിട്ടില്ലാത്ത തികഞ്ഞ ഗ്രാമീണര്‍. വാദി റമ്മിലെ ആളുകളുടെ ജീവിത ഉപാധി ഒട്ടകങ്ങളും പിന്നെ നമ്മളെപോലുള്ള യാത്രികരുമാണ്‌.

വാദി റം ഗ്രാമത്തിലേക്കാണ്‌ നമ്മള്‍ പോയത്.  അവരുടെ വീട്ടിലെ അതിഥിയായി. ആ ഗ്രാമത്തിലെ വീടിനു പുറമെ മരുഭൂമിയില്‍ മൂസയ്ക്കൊരു ക്യാമ്പുമുണ്ട്. ചെറുതൊന്ന്. കൂടുതലും യൂറോപ്പില്‍ നിന്നും അമേരിക്കയില്‍ നിന്നുമുള്ള ആളുകളാണ്‌ ആ ക്യാമ്പിലെത്തുന്നത്. ഇവരിലൂടെയാണ്‌ മൂസയും കുടുംബവും ലോകത്തെ കാണുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് ആലിയ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പലപ്പോഴും ആലിയയുടെ വിശാലമായ ചിന്തകളും ആ മനസ്സിലെ നൈര്‍മല്യവും ഹൃദയം നിറയ്ക്കുന്ന ചിരിയും ഞങ്ങളെ അതിശയിപ്പിച്ചു.

ആ മരുഭൂമിയിലെ ഒരു മാണിക്യം - അതാണ്‌ ആലിയ. ആലിയയെക്കുറിച്ച് എഴുതുകയാണെങ്കില്‍ ഒരുപാടുണ്ട്. ഒരു പ്രസവത്തിന്‌ അഖബ വരെ പോയതാണ്‌ ആലിയ സഞ്ചരിച്ച ഏറ്റവും വലിയ ദൂരം. എന്നിട്ടും എന്തൊരറിവാണെന്നോ! നമ്മടെ മുന്നില്‍ വെച്ച് അനാവശ്യമായി ആലിയയെ ചീത്ത പറയുന്ന മൂസ ചിലപ്പോഴൊക്കെ വളരെ ചെറുതായി പോയി നമുക്ക് മുന്നില്‍. അവിടെ ഒരു രാത്രി ആലിയയും ഫറയും ഞാനും മാത്രമായി ഒരു കൊച്ച് തീയ്ക്കു ചുറ്റും സംസാരിച്ചും പാട്ടു പാടിയും ചിലപ്പോഴൊക്കെ ആംഗ്യം വഴി ആശയ വിനിമയം നടത്തിയുമൊക്കെ ചിലവിട്ടു. ആലിയയ്ക്ക് കണ്ണെഴുതാനിഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പൊ നമ്മള്‍ നമ്മടെ ഐ ലൈനര്‍ കൊണ്ട്‌ അവര്‍ക്കും അവര്‍ ആ വീട്ടിലുണ്ടാക്കിയ കണ്‍മഷി കൊണ്ട് നമ്മള്‍ക്കും കണ്ണെഴുതി തന്നു. പുലര്‍ച്ചെ 4 മണി വരെ നമ്മള്‍ സംസാരിച്ചിരുന്നു ഒരു രാത്രി. അതിനിടയ്ക്ക് ഒരു 5 തവണയെങ്കിലും നമ്മള്‍ക്ക് കഴിക്കാനെന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ആലിയ കൊണ്ടു വന്നിരുന്നു.

ഇനി വാദി റമ്മിനെക്കുറിച്ച്.. "Laawrence of Arabia",  "Krrish3" തുടങ്ങി പല സിനിമകള്‍ക്കും പാട്ടുകള്‍ക്കും ഈ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ഈ സ്ഥലം പശ്ചാത്തലമായിട്ടുണ്ട്. നബാത്തിയന്‍ ഗോത്രമാണ്‌ ഇവിടത്തെ ഭൂരിപക്ഷം. ഇന്ന് വാദി റം ഒരുപാട് സഞ്ചാരികളെ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്‌. പ്രത്യേകിച്ച് സാഹസികരെ.

ഇത് നമ്മളെ വാദി റം കാണിച്ചു തന്ന സാരഥി. 
മണലു കൊണ്ട് ഹൃദയം ഉണ്ടാക്കുകയാ മൂപ്പര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി. 

പാറ കൊണ്ടുള്ള ഒരു വലിയ പാലം കണക്കെയുള്ള ആകൃതി.
മുകളിലെത്തിപ്പെടാന്‍ ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടാണ്‌. 


സാഹസികര്‍ക്കായ് ഒരുപാട് മലകളും ട്രെക്കിങ്ങിനും ക്ലൈമ്ബിങ്ങിനും പറ്റിയ Sandstone and Granite പാറക്കൂട്ടങ്ങളും ഇവിടുണ്ട്. ലോറന്‍സ്‌ സഞ്ചരിച്ചെന്ന് പറയുന്ന പാതകള്‍, അനേകം ഗുഹകള്‍, കുന്നുകള്‍, പാലം പോലെയുള്ള പാറകള്‍ ഒക്കെ ഇവിടത്തെ കാഴ്ച്ചകളില്‍ പെടും.  വാദി റമ്മില്‍ ജീപ് സവാരി ചെയ്തത് മൂസയുടെ അനിയന്റെ കൂടെയായിരുന്നു. അവിടത്തെ സൂര്യാസ്തമയവും കാറ്റും വൈകുന്നേരം തൊട്ട് രാവിലെ വരെയുള്ള കോച്ചുന്ന തണുപ്പുമൊക്കെ ഈ യാത്രയെ കൂടുതല്‍ സുന്ദരമാക്കി. വൈകുന്നേരം നമ്മള്‍ വീടെത്തിയപ്പൊ ആലിയ അവിടെ നിന്ന് പറിച്ച  ഒരു ഇലയെല്ലാം ഇട്ട് ഒരു ചായ ഉണ്ടാക്കി തന്നു. പൊതുവെ കാപ്പി മാത്രം കുടിക്കുന്ന ഞാന്‍ ആ ചായ എത്ര തവണ കുടിച്ചെന്നോ ! 

ഇത് പാറകൊണ്ടുള്ള ചെറിയ പാലം

ഇവിടെ ഇരുന്ന് നമ്മള്‍ എത്രയെത്ര കഥകള്‍ പങ്കിട്ടെന്നോ !

രാത്രിയില്‍ മരുഭൂമി ചിലപ്പോഴൊക്കെ വല്ലതെ തണുത്ത് വിറയ്ക്കും

ഇവിടത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത എന്താന്നറിയോ?

രാത്രി മണലില്‍ കിടന്നു മുകളിലേക്ക്  നോക്കൂ.. ഇത്രേം നക്ഷത്രങ്ങള്‍ നമ്മുടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് കാണാനാകുമെന്ന് അപ്പൊഴാണ്‌ മനസ്സിലാവുക. നമ്മള്‍ക്ക് നാട്ടില്‍ കാണാവുന്നതിലും കൂടുതല്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഇവിടുന്ന് കാണാം... അത് കാമറയിലൊന്നും പകര്‍ത്താനാകില്ല. ഒരു പക്ഷെ ഇവിടെനിന്നുള്ള നക്ഷത്രക്കാഴ്ച്ച ലഭിക്കാനായി മാത്രം വാദി റം വരെ ഇനിയും വന്നേക്കുമെന്ന് ഫറ പറയുന്നുണ്ട്. 

ബാക്കി പിന്നെ.

#Jordan #WadiRum #DeadSea

Jordan Visa and Tourist Attractions Entry Fees: 

Jordan Visa is very costly. It is around 50 JD = 258 AED = 4600 INR.
Entry to Wadi Rum is 5 JD.
Entry to Petra is again costly. One day: 50 JD; Two-Day Pass 55 JD; 3 Day Pass: 60 JD.

So it is better to take the Jordan Pass for 70JD/75JD/80JD
      70 JD ( or 99 USD for one day visit to Petra + around 40 attractions) /
      75JD (for 2 day entry to Petra + 40 Other attractions) /
     80JD ( for 3 day entry to Petra + 40 other attractions).
Once Jordan pass is taken, visa fee of 50 JD is waivered. Visa is on-arrival for Indians.

Jordan Pass:  https://www.jordanpass.jo/Contents/Prices.aspx
Visa Information: http://international.visitjordan.com/generalinformation/entryintojordan.aspx

Dead Sea - You can either stay in any resort in Dead Sea region or use their facility to enter dead sea. there are other facilities which offer you swimming pool + dead sea + shower+ changing rooms access. Their price varies from 5 JD to 40 JD for one day visit.

Bethany - The Baptism site is very near to this region. It is nine kilometers north of the Dead Sea and is situated on the eastern bank of the River Jordan.


12 Sep 2017

ബ്ലൂ ഗ്ലാസ്സ്

വീട്ടില്‍ കുട്ട്യോള്‍ മൂന്നാ.. അപ്പൊ ഇന്നത്തെ കഥയും അവരെക്കുറിച്ചാ...

**** കഥയുടെ പേര്: BLUE ഗ്ലാസ് ****

ഒരു 6 വയസ്സുകാരിയും പിന്നെ രണ്ട് വയസ്സു കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ചെക്കന്മാരുമാണ്‌ കഥാപാത്രങ്ങള്‍.. ലച്ചു, അച്ചു, വീരു. ഇതിലെ ലച്ചൂം വീരൂം ഏട്ടന്റെ മക്കളാ.. തൊട്ടടുത്ത് താമസോം.. അച്ചു എന്റെ സ്വന്തം സൃഷ്ടിയാ.  രാവിലെ തൊട്ട് ഉച്ച വരെ അച്ചൂം വീരൂം ഉച്ചക്ക് ശേഷം സ്കൂളില്‍ നിന്ന് വരുന്ന ചേച്ചിയും കൂടിയുള്ള ബഹളമാണ്‌ വീട്ടിലെന്നും..

അടി, കടി, കരച്ചില്‍, വാശി, ബഹളം, സോഫയില്‍ നിന്നുള്ള ചാട്ടം, സൈക്കിളിനും കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ടിയുള്ള പിടിവലികള്‍, കൊഞ്ചലുകള്‍, ജ്യൂസ് കുടിക്കാനുള്ള നേരത്തുമാത്രമുള്ള ഒതുങ്ങിയിരിക്കല്‍, ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള പ്രശ്നം അങ്ങനെ സംബവബഹുലമാണ്‌ ഓരോ ദിവസവും. എന്റെ ഭാഗ്യത്തിന്‌ എനിക്ക് ഇത് ആഴ്ച്ചയില്‍ രണ്ട് ദിവസം മാത്രം കണ്ടാല്‍ മതി. ജോലിയുള്ളതല്ലേ...

വെള്ളിയാഴ്ച്ചകളില്‍ ഒരു വീട്ടിലാണ്‌ എല്ലാര്‍ക്കും ഭക്ഷണം. അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞ വെള്ളി ഏട്ത്തു പിള്ളേര്‍ക്ക് ചോറു കൊടുക്കുന്ന സമയം. മൂന്നു പേരും "ക്ഷ" "ഞ്ഞ" "ണ്ണ" വരപ്പിക്കുന്നുണ്ട് ഏട്ത്തൂനെ. ഞാന്‍ പിന്നെ സഹനടി എന്ന പോലെ പിള്ളേര്‍ക്ക് വെള്ളമെടുത്ത് കൊണ്ടുവരാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഒന്ന് കളര്‍ഫുള്‍ ആക്കാന്‍ ഞാന്‍ മൂന്നു നിറങ്ങളിലുള്ള  ഗ്ലാസ്സുകള്‍ കൊണ്ടു വന്നു - പച്ച, നീല, മഞ്ഞ.
 ഉടനെ മൂന്നെണ്ണവും എന്റെ നേരെ ചാടി.  ടമാര്‍ പഠാര്‍ !!!! എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു "എനിക്ക് ബ്ലൂ എനിക്ക് ബ്ലൂ"...

ഞാനൊന്ന് പകച്ചു. പല നിറത്തിലുള്ള ഗ്ലാസ് കൊണ്ട് വന്ന് ഈ ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന ആ ഒഴുക്ക് ഞാന്‍ കൊളമാക്കി എന്ന ഭാവത്തോടെ എന്നെ നോക്കുന്ന ഏട്ത്തു ഒരു വശത്ത്. ഉറക്കെ ഉറക്കെ ബ്ലൂ ഗ്ലാസ്സിനുവേണ്ടി അലമുറയിടുന്ന പിള്ളേര്‍ മറുവശത്ത്.

അപ്പോഴേക്കും അവരുടെ അപേക്ഷകള്‍ വളരെ ക്ലിയര്‍ ആയി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

"അമ്മേ.. അച്ചൂട്ട ബ്ലൂ ഗ്ലാസ്സ് മേണം"
"ഏമ്മ.. വീരു ബ്ലൂ ഗാസ്"
"എളേമ്മാ.. എനിക്ക് ബ്ലൂ ഗ്ലാസ്സ് തന്നെ വേണം"

കാര്‍ഗില്‍ യുദ്ധക്കളത്തില്‍ ഒറ്റക്ക് പടപൊരുതേണ്ടി വന്ന പട്ടാളക്കാരന്റെ അവസ്ഥയായി എന്റേത്.. മൂന്ന് പേരും കൈനീട്ടി ബ്ലൂ ഗ്ലാസ്സിനുവേണ്ടി ശബ്ദിക്കുന്നു. എങ്ങനെ ഇവരെ ഒതുക്കുമെന്ന് വിചാരിച്ച്  കൂട്ടത്തില്‍ ശാന്തനായ അച്ചൂട്ടന്‌ ഞാന്‍ മഞ്ഞ ഗ്ലാസ് കൊടുത്തു. ലച്ചു എന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും "ബ്ലൂ" ഗ്ലാസ്സ് തട്ടിപ്പറിച്ചതും വീരു പച്ച ഗ്ലാസ് എടുത്തു. എന്നിട്ട് മൂന്നു പേരും അവരവരുടെ കയ്യിലെ ഗ്ലാസ് നോക്കി പറഞ്ഞു
"ഹായ്... ! ബ്ലൂ ഗ്ലാസ് കിട്ടി !! ".
  
ങ്ഹേ...'
അതേന്നെ... മൂന്നുപേരും ഹാപ്പി. അവരുടെ മനസ്സിലുള്ള "ബ്ലൂ" അവര്‍ക്ക് കിട്ടി.

ശ്വാസം നേരെ വീണ ഞാന്‍ "ഇതൊക്കെ എന്ത്" എന്ന മട്ടില്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ഏട്‌ത്തു ബാക്കി യജ്ഞം തുടര്‍ന്നു. മൂന്ന് പേരും "ബ്ലൂ" ഗ്ലാസ്സില്‍ വെള്ളം കുടിച്ചോണ്ട് ചോറുണ്ടു.


- ശുഭം - 

4 Jan 2017

നോര്‍ത്തീസ്റ്റിലേക്കൊരു യാത്ര - ഭാഗം 4: ബ്രഹ്മപുത്ര പുഴയിലെ ദ്വീപായ മാജുലി, ആസ്സാം


ഭാഗം 1: ചാന്ദുഭിയും കസിറംഗയും, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം
ഭാഗം 2: ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍, നാഗലാന്‍ഡ് ഇവിടെ വായിക്കാം
ഭാഗം 3: സുകോ താഴ്വാരം ഇവിടെ വായിക്കാം

നാഗാലാന്‍ഡ് ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവലും സുകോവാലി ട്രെക്കിങ്ങും കഴിഞ്ഞ് പിന്നെ പോയത് അസ്സാമിലെ മാജുലിയിലേക്കാണ്‌. ഇന്ത്യയിലെ ഏക "ആണ്‍" പുഴയായ (ബാക്കിയെല്ലാ പുഴകള്‍ക്കും സ്ത്രീ നാമങ്ങളാണ്‌.8 പേരു കൊണ്ടാണേല്‍ ദാമോദരും ഭീമയുമൊക്കെ ആണ്‍ പുഴകള്‍ ആണെങ്കിലും ഏക ആണ്‍പുഴയെന്ന പേര്‍ ബ്രഹ്മപുത്രക്കാണ്. ഒരു പക്ഷെ അതിന്റെ ഉത്ഭവത്തെ ചൊല്ലിയുള്ള കഥകള്‍ കൊണ്ടുമാകാം. ബ്രഹ്മാവിന്‌ അമോധയിലുണ്ടായ പുത്രനത്രെ ബ്രഹ്മപുത്ര.). ബ്രഹ്മപുത്രയിലെ ഒരു ദ്വീപാണ്‌ മാജുലി. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ River Island ആണിത്. അവിടേക്ക് എത്തിപ്പെടാന്‍ ആകുമെന്നതുകൊണ്ട് വേഗം യാത്ര തുടങ്ങി.

ദുബായിലെ വീട്ടീന്ന് ഇറങ്ങിയത് ഒറ്റക്കായിരുന്നെങ്കിലും ഹോണ്‍ബില്ലില്‍ വെച്ച് കണ്ട് സൌഹൃദത്തിലായ 5 പേര്‍ കൂടി ഉണ്ട് കൂടെ മാജുലിയിലേക്ക്..

അച്ചു ദുബായ് എയര്‍പോര്‍ട്ട് തൊട്ട് കൂടെയുണ്ട്. പക്ഷെ അന്നാണ്‌ ആദ്യം കണ്ടത് എന്നു വിശ്വസിക്കാനേ പ്രയാസം. പണ്ടു മുതല്‍ക്കേ അറിയണ ഒരു ചങ്ങാതി പോലെ. പിന്നെ കാമ്പ് സൈറ്റില്‍ വെച്ച് കണ്ടു മുട്ടിയ തിരുവനന്തപുരത്തുകാരന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരന്‍ ജെ.പി, നല്ലോണം സമ്പാദിച്ച് ലോണുമെടുത്ത് തല്‍ക്കാലം ജോലി വേണ്ടെന്നു വെച്ച് ഒരുപാട് രാജ്യങ്ങള്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്ത ഹൈദരബാദില്‍ വളര്‍ന്ന മറാത്തക്കാരി അനുഭ, മഞ്ചേരിയില്‍ നിന്നുള്ള ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ കിഷോര്‍ എന്ന കിച്ചു, പിന്നെ എഴുത്തുകാരിയും ബ്ളോഗ്ഗറുമായ നീലിമ റെഡ്ഡി എന്നിവരും മാജുലിയിലേക്കുണ്ട്.

ചിലപ്പോ എല്ലാം എതേലും യാത്ര പോയി വന്നാലോ അല്ലെങ്കില്‍ പോകാനുള്ള പ്ലാന്‍ പറഞ്ഞാലോ എന്നോട് ചിലരെല്ലാം ഞാന്‍ "ഭാഗ്യവതി" അഥവാ "lucky" ആണെന്ന് പറയാറുണ്ട്. അവരോട് ഞാന്‍ മറുപടി പറയാറുണ്ട് "എനിക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ടാകാം ഇല്ലാതിരിക്കാം.  പക്ഷെ അതിലുപരി എനിക്ക് യാത്രയോട് അമിത താല്‍പര്യമുണ്ട്. Passion ഉണ്ട്. അതില്ലാതെ ഒരിക്കലും ഇഷ്ടമുള്ള യാത്രകള്‍ ചെയ്യാനാകില്ല." ഞാനും  ഈ പറഞ്ഞ 5 പേരും ഒരുപാട് പൈസകൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്യുന്നവരല്ല. കുടുംബസ്വത്തെടുത്ത് യാത്രകള്‍ ചെയ്യുന്നവരല്ല. ബാധ്യതകളോ പ്രാരാബ്ദങ്ങളോ ഇല്ലാത്തവരല്ല. അതില്‍ നിന്നൊന്നും മാറി നില്‍ക്കുന്നവരുമല്ല. മാസ വരുമാനത്തില്‍ നിന്ന് എങ്ങനെയെങ്കിലുമൊക്കെ കുറച്ച് പൈസയുണ്ടാക്കി ആകുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പറ്റുന്ന സമയത്ത് പോകാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു എന്നേ ഉള്ളൂ..

ഈ യാത്രകള്‍ - ഇതാര്‍ക്കും പറ്റും.. ഉള്ളില്‍ അത്രേം വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില്‍... ആന്തരിക വിലക്കുകളെ മറികടക്കുക... സുരക്ഷിതമായിരിക്കുക. വളരെ വലിയ റിസ്ക്കുകള്‍ എടുക്കാതെ സ്വന്തം അന്തര്‍ജ്ഞാനത്തെ വിശ്വസിച്ച് യാത്ര ചെയ്യുക. ചിലപ്പൊ നമ്മള്‍ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ കാര്യങ്ങള്‍ നടക്കണമെന്നില്ല. അപ്പൊ മനസ്സാന്നിദ്ധ്യം കൈവിടാതിരിക്കുക. അത്ര മാത്രം.

പറഞ്ഞു വന്നത് മാജുലി യാത്രയെക്കുറിച്ചാണ്‌. നാഗലാന്‍ഡിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു തീവ്രവാദികളുള്ള കാട് കടന്ന് ജോര്‍ഹട്ടിലേക്ക്. അപ്പൊ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് ഞാനും ഏതോ കാട് കടന്നൂന്ന് മാത്രം.  ജോര്‍ഹട്ട് എത്തിയപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞു ഫെറി വഴി വേണം മാജുലിയെത്താന്‍ എന്ന്. അവസാന ഫെറിയുടെ സമയം കഴിഞ്ഞുവെന്നും. അങ്ങനെ ജോര്‍ഹട്ടില്‍ റൂമെടുത്ത് താമസിച്ചു. കുറെ ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ഇവിടെ വെച്ചാണ്‌ ഒന്ന് കുളിച്ചത് പോലും.

ജോര്‍ഹട്ട് ഒരു സിറ്റി ആണ്‌. ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയ ഗോള്‍ഫ് കോഴ്സുള്ള, ഒരുപാട് കലാ സാംസ്കാരിക നായകരെ സൃഷ്ടിച്ച, അസ്സാമിന്റെ സാംസ്കാരിക തലസ്ഥാനമായി അറിയപ്പെടുന്ന സിറ്റി.

ജോര്‍ഹട്ട് സിറ്റി ജോര്‍ഹട്ട് ജില്ലയുടെ തലസ്ഥാനം കൂടിയാണ്‌. ഈ ജില്ലയിലാണ്‌ നമ്മുടെ കസിറംഗ ദേശീയോദ്യാനം ഉള്‍പ്പെടുന്നത്. ജോര്‍ഹട്ടില്‍ നിന്ന് ഏകദേശം 20 കി.മി. അകലെയാണ്‌ മാജുലി. 1 മണിക്കൂറില്‍ മേലെ ഫെറി യാത്രയുണ്ട്. ഫേറി രാവിലെ 7:30 തൊട്ട് വൈകുന്നേരം 4:30 വരെ ഉണ്ട്. കാലാവസ്ഥക്കന്സുസരിച്ചായിരിക്കും ഫെറികള്‍ക്കിടയിലുള്ള ഇടവേള. 

അസ്സാം - മാജുലി
********************

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആദ്യ ഫെറിയില്‍ മാജുലിയിലേക്ക്. കാറുമായി. ബ്രഹ്മപുത്രയിലൂടെ മൂടല്‍ മഞ്ഞിലൂടെയാണ്‌ യാത്ര. തണുപ്പുണ്ടെങ്കിലും ഫെറിയില്‍ മുകളില്‍ തന്നെ നിന്നു.

മാജുലി ദ്വീപ് ഇന്ന് ഒരു ജില്ലയാണ്‌. ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ദ്വീപായ ജില്ല. മാജുലി സന്ദര്‍ശനത്തിനായി ആദ്യമായി ഒരു ഇന്ത്യന്‍ പ്രധാനമന്ത്രി ഇവിടെ വന്നത് ഈ വര്‍ഷമാണ്‌. മാര്‍ച്ചിലായിരുന്നു മോഡിയുടെ മാജുലി സന്ദര്‍ശനം. ഈ ജൂണിലാണ്‌ മാജുലി ഒരു ജില്ലയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്. അതുവരെയും ഇത് ജോര്‍ഹട്ടിന്റെ കീഴിലായിരുന്നു. അസ്സാമിലെ 33-ആമത്തെ ജില്ലയാണ്‌ മാജുലി.

ആദ്യ കാഴ്ച്ചയില്‍ മാജുലി അറുപതുകളിലെ കേരളമെന്ന് തോന്നി. ഒന്നു രണ്ട് ചായപ്പീടികകള്‍. പിന്നെ മുറുക്കാന്‍ കടകള്‍. ഭരണിയിലിട്ടു വെച്ചിരിക്കുന്ന മിഠായികള്‍. നിലത്ത് തുണി വിരിച്ച് പച്ചക്കറി വില്‍ക്കുന്ന ഒരാള്‍. അത്രെയുമാണ്‌ ആദ്യ കാഴ്ച്ച മാജുലിയില്‍ ഫെറി ഇറങ്ങിയപ്പൊ. 

പിന്നെ ടൌണില്‍ ഹോട്ടലുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് പോയപ്പോ കാഴ്ച്ചകളില്‍ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. അറുപതുകളില്‍ നിന്നു വ്യത്യസ്തം എന്നു പറയാന്‍ ഏ.ടി.എം ഒന്നോ രണ്ടോ ഉണ്ടെന്ന് മാത്രം. ക്യൂ ഇല്ലേ ഇല്ല. ചെറിയ ഹോട്ടലേ ഉള്ളൂ... ഭക്ഷണം എല്ലായിടത്തും ഒരു പോലെ. ദാല്‍ ഇല്ലാത്ത ഒരു ഭക്ഷണമില്ല. 

നവംബറിലാണ്‌ ഇവിടത്തെ പ്രധാന ഉത്സവങ്ങളിലൊന്നായ രാസലീല. ആ സമയത്ത് വരുന്നത് കൂടുതല്‍ രസകരമാണെന്നാണ്‌ അവിടുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞത്. 144 ഗ്രാമങ്ങളുണ്ട് മാജുലിയില്‍. കൃഷി, മത്സ്യം വളര്‍ത്തല്‍, കൈത്തറി എന്നിവയാണ്‌ പ്രധാന വരുമാന മാര്‍ഗ്ഗം. 

മാജുലിയില്‍ ഇടക്കിടെ വെള്ളം കേറുമെന്നതു കൊണ്ട് വീടുകള്‍ എല്ലാം മുള നാട്ടി അതിനു മുകളിലാണ്‌ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്.. മുള കൊണ്ടു തന്നെയാണ്‌ മിക്ക വീടുകളും. വൈഷ്ണവമതമാണ്‌ ഇവിടെ കൂടുതലും ആളുകള്‍ പിന്‍തുടരുന്നത്. രണ്ട് വൈഷ്ണവ സന്യാസീമഠങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചു നമ്മള്‍. ഔണിയാട്ടി സത്രവും സാമഗുരി സത്രവും.

മാജുലിയിലെ സത്രങ്ങള്‍

17-ആം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്‌ ഔണിയാട്ടി സത്രം സ്ഥാപിച്ചത്. പുരിയിലെ ജഗന്നാഥ ക്ഷേത്രത്തില്‍ നിന്ന് കൊണ്ടു വന്ന കൃഷ്ണന്റെ (ഗോവിന്ദന്‍) വിഗ്രഹമാണ്‌ ഇവിടത്തെ പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠ. മുഗളന്‍മാരുടെ അധികാര പടയോട്ടത്തെ കട്ടക്ക് ചെറുത്ത് നിന്ന് വടക്കുകിഴക്കേ ഇന്ത്യയെ വിജയകരമായി രക്ഷിച്ച "അഹോം" രാജവംശത്തിലെ സുതാംല രാജവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലാണ്‌ ഔണിയാട്ടി സത്രത്തിന്റെ തുടക്കം. അതിനു ശേഷം അത് അവിടത്തെ സംസ്കാരത്തിന്റെയും അറിവിന്റെയും ചരിത്രത്തിന്റെയും ഭാഗമായി മാറി. നമ്മള്‍ അവിടെ വലിയ പ്രാര്‍ത്ഥന മുറിയും ലൈബ്രറിയും സ്കൂളും താമസസ്ഥലങ്ങളും മ്യൂസിയവുമൊക്കെ കണ്ടു.

സാമഗുരി സത്രം മുഖംമൂടി നിര്‍മാണത്തിനും നാടക, നടന കലകള്‍ക്കുമൊക്കെ വളരെ പ്രശസ്തമായ ഇടമാണ്‌. ബാലെ നടക്കുമ്പോള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇതാണത്രെ.  സാന്‍ഗ്രി സത്രം എന്നും സാമഗുഡി സത്രമെന്നും ഇതേ സത്രത്തിന്റെ പേരായി പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു.

നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ പഴക്കമുള്ള ഒരു പരമ്പരാഗത കലയാണ്‌ ഈ മുഖംമൂടി നിര്‍മാണം ഇവിടെ. അവിടത്തെ മുഖംമൂടി നിര്‍മാണത്തിന്റെ പ്രധാന തലവനായ സത്രാധികാരിയുടെ വീട്ടിന്നടുത്ത് തന്നെയാന്‌ നിര്‍മാണ ശാല. ഇവരുടെ മുഖം മൂടി നിര്‍മാണരീതി തന്നെ സങ്കീര്‍ണമാണ്‌. ശാമഗുരിയും ഒരു വൈശ്ഹ്നവ സത്രമാണ്‌. മഹാവിഷ്ണുവിനെ പ്രകീര്‍ത്തിക്കുന്ന കലാരൂപങ്ങളായ നാടകങ്ങളിലും ബാലെകളിലും  മഹാഭാരതത്തിലെയും രാമായണത്തിലെയും കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന മുഖംമൂടികള്‍ ഇവിടെ നിര്‍മിക്കുന്നതാ..

സത്രാധികാരി ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇവരുടെ നിര്‍മാണ രീതിയുടെ പല ഘട്ടങ്ങള്‍ കാണിച്ചു തന്നു. ആദ്യം മുള കൊണ്ട് മുഖംമൂടിയുടെ ചട്ടക്കൂട് ഉണ്ടാക്കും. പിന്നീട് അതില്‍ ബ്രഹ്മപുത്ര തീരത്തെ കളിമണ്ണോ അല്ലെങ്കില്‍ ചാണകമൊ കൊണ്ട് ചട്ടക്കൂട് പൂര്‍ത്തിയാക്കും പിന്നെ മൂക്ക്, വായ തുടങ്ങിയവ സ്പഷ്ടമാക്കുന്നതിനായി വിസ്തരിച്ച കൈക്രിയകളും ചെയ്യും. പിന്നീട് അത് തുണി കൊണ്ട് ഒട്ടിച്ച് വൃത്തിയാക്കിയ ശേഷമാണ്‌ മറ്റു മിനുക്കു പണീകളായ നിറം കൊടുക്കല്‍ , ചാക്കുനൂലും മറ്റും കൊണ്ട് മുടിയും താടിയും ചേര്‍ക്കല്‍ എന്നിവ ചെയ്യ്യുന്നത്.

അധികാരിയുടെ വീട്ടിലെ മുഖം മൂടികള്‍ നമ്മള്‍ക്ക് ഇടാന്‍ തരില്ല. അവ അവിടത്തെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നവയാണ്‌. പക്ഷെ വേറെ നമ്മള്‍ക്ക് വാങ്ങാനാകും. പിന്നീട് എയര്‍പൊര്‍ട്ടിലൊക്കെ വളരെ കാര്യമായി മാജുലിയിലെ മുഖംമൂടികള്‍ വില്‍ക്കാന്‍ വെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. സത്രാധികാരി നമ്മുടെ മുന്നില്‍ ഒന്നു രണ്ട് മുഖംമൂടികള്‍ ധരിച്ച് ചില അഭിനയങ്ങള്‍ കാഴ്ച്ച വെച്ചു. പ്രധാനമന്ത്രി വന്നപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഉപഹാരമായി മാജുലിക്കാര്‍ കൊടുത്തത് സാമഗുരിയിലെ ഗരുഡന്റെ മുഖം മൂടിയാണ്‌. 

മാജുലിയിലെ മിസിങ്ങ് ഗോത്രം

പിന്നീട് നമ്മള്‍ പോയത് "മിസിങ്" എന്നു പേരുള്ള ഗോത്രക്കാരുടെ ഗ്രാമത്തിലേക്കാണ്‌. നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ മുന്നെ അരുണാചല്‍ പ്രദേശില്‍ നിന്ന് കുടിയേറി പാര്‍ത്തവരത്രെ ഇവര്‍. എത്ര സിമ്പിളാണെന്നോ ഇവരുടെ ജീവിതം..! 

മുള കൊണ്ടുള്ള തൂണുകളില്‍ മുള കൊണ്ട് തന്നെയാണ്‌ വീടും. രണ്ട് വലിയ മുറികളാണ്‌ വീടിന്. ഇത് രണ്ട് ഭാഗമായാണ്‌ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് എങ്കിലും ഒന്നില്‍ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് ഉള്ളിലൂടെ തന്നെ പോകാം. ആദ്യ വലിയ മുറിയില്‍ കൂടുതലും അടുക്കള ഭാഗം ആയിരിക്കും. അഞ്ചോ ആറോ പാത്രം മാത്രമേ ഉള്ളൂ.. ഞാന്‍ അപ്പൊ നമ്മടെ നാട്ടിലെ അടുക്കളകളെ ഓര്‍ത്തു. നമ്മള്‍ടെയൊക്കെ വീട്ടിലെത്ര പാത്രങ്ങളാ.. !


 രണ്ടാമത്തെ മുറിയില്‍ കട്ടിലും ഒരു അലമാറയുമൊക്കെ വെച്ചിട്ടുള്ളതായി കണ്ടു. അലമാറയിലൊന്നും അധികം സാധനങ്ങളില്ല. ചില വീടുകളില്‍ ടിവിയുണ്ട്. 14 ഇഞ്ച് പഴഞ്ചന്‍ സാധനമൊക്കെ വീണ്ടും കണ്ടത് ഇവിടെയാണ്‌. പിന്നെ കുട്ട്യോള്ടെ പഠിക്കാനുള്ള പുസ്തകം വെച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന സ്റ്റാണ്ടുണ്ട് ചില വീട്ടില്‍. വേറെ സാധനങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ല. ഒഴിഞ്ഞിരിക്ക്യാണ്‌ വീട്. പുറത്ത് ഒരു കക്കൂസ്-കുളിമുറിയുണ്ട്. അത്ര തന്നെ.

ചുറ്റും പന്നികള്‍ മേയുന്നുണ്ട് എല്ലായിടത്തും. സ്ത്രീധനമായി കൊടുക്കുന്നതും പന്നി ആണത്രെ. ചിലര്‍ക്ക് പന്നിക്ക് പുറമെ ആടുമുണ്ട്. കോഴിയും പശുവുമൊക്കെ കുറവാണ്‌ ആ വീടുകളില്‍. എല്ലാ വീടുകളിലും ഒരു വഞ്ചിയുണ്ട്. വെള്ളം കേറുമ്പോ ഉപയോഗിക്കാനായ്‌. പിന്നെ കൈത്തറി ചെയ്യാനുള്ള സാമഗ്രിയും. . 

നമ്മള്‍ വീട് കാണാന്‍ ഉള്ളില്‍ക്ക് കേറുമ്പോ അവര്‍ക്കൊരു പ്രശ്നവുമില്ല. ചിരിച്ചോണ്ട് കേറ്റും. ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയ്യും. ഒന്നും പ്രശ്നമല്ല. നമ്മള്‍ നമ്മടെ ഭാഷ സംസാരിക്കും. അവര്‍ അവരുടെയും. എന്നാലും അശയവിനിമയം നടക്കുന്നുണ്ട്. എല്ലാത്തിനും ഉത്തരം പറയും. ഹിന്ദി എല്ലാര്‍ക്കും കുറേശ്ശെ അറിയാം. പിന്നെ എന്റെ ഹിന്ദി പരിജ്ഞാനവും കുറവായതു കൊണ്ട് പ്രശ്നമില്ല.

പന്നിയിറച്ചി കഴിക്കണ ഇവര്‍ അവിടെയുള്ള കായും പൂവും ഇലയുമൊക്കെ ഭക്ഷണമാക്കും.  അവരുടെ രീതിയിലുള്ള വീട്ടിലാണ്‌ അന്നത്തെ രാത്രി നമ്മളും താമസിച്ചത്. 

പിന്നെ പിറ്റേന്ന് വീണ്ടും ഫെറിയില്‍ ജോര്‍ഹട്ടിലേക്ക്. അവിടുന്ന് ഗുവഹാട്ടിയിലേക്ക്.


ഗുവഹാട്ടിയിലെ സര്‍പ്രൈസ്
***********************************

പക്ഷെ ഗുവഹാട്ടി എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ ഒരു "സര്‍പ്രൈസ്" എന്നെ കാത്ത് നിന്നിരുന്നു. ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ ആദ്യ ദിവസം സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്കില്‍ പോയിരുന്നു എന്ന്. അവിടത്തെ ക്യൂവില്‍ നിന്ന് എന്റെ അതേ പേരിലുള്ള ഒരു കുട്ടിയെ പരിചയപ്പെട്ടു. നമ്പര്‍ കൈമാറി. അവര്‍ എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. പിന്നെ യാത്രയില്‍ ഒരിക്കല്‍ വിളിച്ചു. 'ഇന്ന ദിവസം തിരിച്ച് പോകുമെന്നും സമയമുണ്ടെങ്കില്‍ വരാമെന്നും' ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. മാജുലിയില്‍ നിന്ന് വിചാരിച്ചതിലും കൂടുതല്‍ വൈകിയാണ്‌ ഗുവഹാട്ടി എത്തിയത് എന്നതുകൊണ്ട്  നേരെ എയര്‍പോര്‍ട്ടിലേക്ക് വിട്ടപ്പൊ അവിടെ എന്നെ കാത്ത് നില്‍ക്കുന്നു ആ വര്‍ഷ ! ഒരു സുഹൃത്തിനൊപ്പം. എന്നെ കാണാന്‍... !

ഞാന്‍ അന്തം വിട്ടു പോയി. നമ്മടെ നാട്ടില്‍ നമ്മള്‍ ഇങ്ങനെ ചെയ്യോ ???? നമ്മടെ നാടു കാണാന്‍ വന്ന ആളെ 15 മിനിറ്റ് സംസാരിച്ച് കമ്പനിയായതിന്റെ പേരില്‍ യാത്രയയക്കാന്‍ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ പോകുമോ?  ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കണ കുട്ട്യോളാ. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് നേരെ എയര്‍പോര്‍ട്ട് വന്നത്രെ. വീട്ടുകാരുടെ അന്വേഷണമൊക്കെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ ഞാന്‍ അവരോടൊപ്പം നിന്ന്  ഒരുമിച്ച് ഫോട്ടോ എടുത്തു. ഒരു 10 മിനുട്ട് സംസാരിച്ച് പിരിഞ്ഞു.



ബ്രഹ്മപുത്ര തീരം 
മൂടല്‍മഞ്ഞിലൂടെ മറ്റൊരു ഫെറി



മാജുലിയിലേക്ക് ഫെറി അടുക്കുമ്പോള്‍

അതിരാവിലെയുള്ള ഒരു വലക്കാഴ്ച്ച




മാജുലിയില്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ആദ്യം കണ്ട കാഴ്ച്ചകളിലൊന്ന്. നിലത്തിരുന്ന് പച്ചക്കറി വില്‍ക്കുന്ന ഒരാള്‍



മീനൊരു പ്രധാന വിഭവമാ.. ഇത് ചമ്മന്തി അരക്കാന്‍ വേണ്ടി എടുത്തതാ. 


ഒരു ചായക്കടയിലെ അടുക്കള. 

മുളകള്‍ വെച്ച് അതിന്‍മേലുണ്ടാക്കിയ താമസസ്ഥലങ്ങള്‍

സ്കൂള്‍ കുട്ട്യോള്‍. 

സ്കൂള്‍ കുട്ട്യോള്‍. 

ഔണാട്ടി സത്രത്തിനു മുമ്പില്‍ ആക്രി വാങ്ങാന്‍ നിന്നപ്പൊ എടുത്തത്

ഔണാട്ടി സത്രത്തിനു മുമ്പിലെ കടയോടൊപ്പം ഉള്ള വീട്ടിലെ ഒരു കാഴ്ച്ച




സാമഗുരി സത്രത്തിലെ പ്രശസ്തമായ മുഖംമൂടികള്‍
സ്സത്രാധികാരി ഹനുമാന്‍ മുഖം മൂടിയില്‍


പൂതനയെ അഭിനയിച്ച് കാണിച്ച് തന്നപ്പോള്‍
ഇനി മിസിങ് ഗോത്രത്തിന്റെ ഗ്രാമത്തിലൂടെ പോയപ്പോള്‍ കണ്ട ചില കാഴ്ച്ചകള്‍.


കൈത്തറിയില്‍ പണിയെടുക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ


അമ്മേം മോനും


ഇവരു എന്ത് നന്നായിട്ടാണോ നമ്മടെ കൂടെ ഡാന്‍സൊക്കെ ചെയ്തത് ..! 


മിസിങ് വീടുകളിലൊന്ന്




ഇതാണ്‌ വീടിന്റെ പൂമുഖം
ഇതൊരു മുറിയില്‍ നിന്ന്‌ മറ്റൊരു മുറിയിലേക്ക് .


ഇനി മിസിങ് കുട്ട്യോള്‍


കളിയാ..

എന്റെ കൂടെ ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയ്യാ


"നോര്‍ത്തീസ്റ്റിലേക്കൊരു യാത്ര നാലു ഭാഗങ്ങളായാണ്‌ എഴുതിയത്.
ഭാഗം 1: ചാന്ദുഭിയും കസിറംഗയും, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം
ഭാഗം 2: ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍, നാഗലാന്‍ഡ് ഇവിടെ വായിക്കാം
ഭാഗം 3: സുകോ താഴ്വാരം ഇവിടെ വായിക്കാം



18 Dec 2016

നോര്‍ത്തീസ്റ്റിലേക്കൊരു യാത്ര - ഭാഗം 3: സുകോ താഴ്വാരം

ഭാഗം 1: ചാന്ദുഭിയും കസിറംഗയും, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം
ഭാഗം 2: ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍, നാഗലാന്‍ഡ് ഇവിടെ വായിക്കാം




നാഗലാന്‍ഡ് - സുകോ വാലി ട്രെക്കിങ്ങ്
**********************************************

കൊഹിമയിലെ കാമ്പ്സൈറ്റില്‍ നിന്ന് സുമോയിലാണ്‌ വിശ്വേമ എന്ന ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയത്. ഇതാണ്‌ സുകോ വാലി ട്രെക്കിങ്ങ് തുടങ്ങുന്ന സ്ഥലം.

അവിടുന്നു മുകളിലേക്ക് കാട്ടിനു നടുവിലൂടെ വഴിയുണ്ട്. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞാല്‍ വഴി അവസാനിക്കും. അവിടെ വാഹനം നിര്‍ത്തി നടത്തം തുടങ്ങി. നല്ല കുത്തനെയുള്ള കയറ്റമാണ്‌. മുകളില്‍ താമസിച്ചിരുന്നവര്‍ മിക്കയിടത്തും പടവുകള്‍ ഉണ്ടാക്കീട്ടുണ്ട്. ഇടക്കെല്ലാം ഇരുന്ന് വിശ്രമിച്ച് മല കയറ്റം തുടര്‍ന്നു. വെയില്‍ താഴുമ്പോള്‍ പുലി ഇറങ്ങുമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഗൈഡ് പേടിപ്പിച്ചു. അതോടെ നടത്തത്തിന്‌ ഇത്തിരി സ്പീഡ് കൂടി. ഏറ്റവും മുകളിലെത്തിയാല്‍ പിന്നെ ഒരു ചെറിയ വാച്ച് ടവ്വര്‍ ഉണ്ട്.

നല്ല കാടാണ്. ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇനി എവിടെയും ഭക്ഷണമില്ല. കടകളില്ല. മുകളിലെ റെസ്റ്റ് കാമ്പില്‍ ചോറും പരിപ്പും കിട്ടും പൈസ കൊടുത്താല്‍ എന്നല്ലാതെ. അതുക്കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ചെറു കടികളോ വെള്ളമോ കയ്യില്‍ കരുതുക.

നമ്മുടെ കയ്യില്‍ നിറയെ ബിസ്കറ്റ്‌ പാക്കറ്റുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ വെള്ളം കുറവായിരുന്നു. അത് പലപ്പോഴും വലിയ വിഷമമുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഇത്തരം മലകയറ്റങ്ങളില്‍ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് ആവശ്യത്തിന്‌ വെള്ളം കരുതുക എന്നതാണ്‌. ഒരു കവിള്‍ ഇറക്കില്‍ കൂടുതല്‍ ഒരു തവണ കുടിക്കരുത്. കുറച്ച് കുറച്ച് മാത്രം കുടിക്കുക.

പിന്നെ മലയ്ക്ക് ചുറ്റുമുള്ള നടത്തമാണ്‌. ചെരിവിലൂടെ. ഒരാള്‍ക്ക് മാത്രം നടക്കാന്‍ ആകുന്നയത്രയെ ഉള്ളൂ ആ പാത. ഒരാള്‍ പൊക്കത്തിലുള്ള ചെടികളാണ്‌ ഇരു വശത്തും. കൂടുതലും മുള. അപ്പോഴേക്കും ചെറിയ ചെറിയ കുന്നുകളും താഴ്വാരങ്ങളുമായി നല്ല ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ച്ചകളായി. ചിലയിടത്തെല്ലാം നിന്ന് കാഴ്ച്ച കണ്ടു.

ഏകദേശം 9 കി.മി നടന്നാല്‍ സുകോ റെസ്റ്റ് കാമ്പെത്തും. റെസ്റ്റ് കാമ്പെന്നാല്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ഗൃഹോപകരണങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത 4 കോട്ടേജുകള്‍. ഒരെണ്ണം ഡോര്‍മിറ്ററി പോലെ. കട്ടിലു പോലുമില്ല. മറ്റു രണ്ടെണ്ണത്തില്‍ കട്ടിലു മാത്രമുണ്ട്. ഇത് സര്‍ക്കാര്‍ വകയാണ്‌. 30 രൂപയും 50 രൂപയുമൊക്കെയേ വാടകയുള്ളു. പിന്നെയൊരെണ്ണം അത് നോക്കി നടത്തുന്നവര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണെന്നു തോന്നുന്നു. അടുക്കളയൊക്കെ ഉള്ളതാണ്‌. 

ഇവിടെ തണുപ്പ് കൂടുതലാണ്‌. അതു കൊണ്ട് തീ കായല്‍ നിര്‍ബന്ധം. ഏകദേശം 2 മണിയോടടുപ്പിച്ചാണ്‌ റെസ്റ്റ് കാമ്പിലെത്തിയത്. പിന്നെ ഒന്നു നടക്കാന്‍ പോയി. താഴെ താഴ്വാരത്തിലേക്ക്. 2 കി.മി. ഇറക്കം. കുന്നുകളും അരുവികളുമൊക്കെയായി നല്ല ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലം. പക്ഷെ അരുവിയില്‍ ഇറങ്ങരുതെന്ന് ഗൈഡ് ആദ്യമേ ഉപദേശം തന്നു. നല്ല അടിയൊഴുക്കാണ്. അതു മാത്രമല്ല വെള്ളം ഐസായി മാറുമ്പോള്‍ ആളുകള്‍ ആ ഐസിനുമേലെ കേറി ഫോട്ടോ എടുക്കാറുണ്ടത്രെ. ഏറ്റവും അപകടകരമാണത്.ചിലപ്പൊ മുകളിലെ പാളി നേര്‍ത്തതാണെങ്കില്‍ അതു പൊട്ടിയാല്‍ ആള്‍ താഴെ പോകും . പിന്നെ രക്ഷപ്പെടുത്താനാകുമില്ല. 1 കിമി അപ്പുറത്ത് അങ്ങനെ ആളുകള്‍ മരിച്ച സ്ഥലമൊക്കെ ഗൈഡ് കാണിച്ച് തന്നു. 

അപ്പോഴേക്കും സൂര്യനസ്തമിച്ചു. പിന്നെ ഇരുട്ടത്തായിരുന്നു തിരിച്ച് റെസ്റ്റ് കാമ്പിലേക്കുള്ള കയറ്റം. അവിടെ വെച്ച് ബാംഗ്ലൂരില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു ഗ്രൂപ്പിനെ പരിചയപ്പെട്ടു. അവരുടെ കയ്യിലെ മിഠായിയൊക്കെ തന്ന് ടോര്‍ച്ച് ലൈറ്റിന്റെ സഹായത്തില്‍ കിതച്ച് മുകളിലെത്തി. കരണ്ടില്ല. പൈപ്പില്ല. അരുവിയില്‍ നിന്ന് വെള്ളം പിടിച്ച് ടോയ്ലറ്റില്‍ കൊണ്ടു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതല്ലാതെ തണുപ്പത്ത് കുളിയൊന്നും നടക്കില്ലല്ലോ. പിന്നെ പരിമിതമാണ്‌ എല്ലാ സൌകര്യങ്ങളും ഭക്ഷണ സാമഗ്രികളും. മൊബിലിന്‌ റേഞ്ചുമില്ല.. അല്ലേലും സഞ്ചാരിക്ക് സൌകര്യങ്ങളില്‍ വലിയ താല്‍പര്യം കാണില്ലല്ലോ... പിന്നെ കാമ്പ് ഫയറിനു ചുറ്റും വേറെയും സുഹൃത്തുക്കളെയുണ്ടാക്കി. സി.എ. കഴിഞ്ഞ ഒരാളും, എന്‍ഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കഴിഞ്ഞ അയാളുടെ സുഹൃത്തും കൂടി നല്ല ശമ്പളമുള്ള ജോലി ഉപേക്ഷിച്ച് യാത്രക്കായി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോ തിരിച്ച് ദുബായില്‍ പോകണോ എന്നു വരെ ഞാന്‍ കുറച്ച് നേരം ചിന്തിച്ചു. പിന്നെ ചോറും ദാലും ഉരുളക്കിഴങ്ങുപ്പേരിയും കഴിച്ച് കുറച്ച് നേരം കൂടെ തീ കാഞ്ഞു. സംസാരിച്ചു. തികച്ചും വ്യതസ്തമായ 5 ചുറ്റുപാടുകളില്‍ നിന്ന് വന്ന അപരിചിതരായ 5 പേരാണ്‌ ആ തീയ്ക്ക് ചുറ്റും കളിയാക്കിയും വിശേഷങ്ങള്‍ പങ്കു വെച്ചും ഇരുന്നത്. അതും ഭാഷാ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെ...  ഒരു യാത്രക്ക് എന്തെല്ലാം ചെയ്യാമെന്നോ ...!!! അപരിചിതരായ ഞങ്ങള്‍ ഇന്ന് സുഹൃത്തുക്കളായി മാറിയിരിക്കുന്നു..

തീ കായുമ്പോ നല്ല ചൂട്. ഒന്നു മാറിയിരുന്നാല്‍ വല്ലാത്ത തണുപ്പും. പിന്നെ ആ ചൂട് മായുന്ന മുന്നെ തന്നെ റൂമിലെത്തി കട്ടിലിനു മുകളില്‍ സ്ലീപിങ്ങ് ബാഗ് വിരിച്ച് അതിനുള്ളില്‍ കിടന്നുറങ്ങി. അതിനു പുറമെ 2 കമ്പിളി പുതപ്പുകള്‍ റെസ്റ്റ് കാമ്പ് വകയും തന്നു. 

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തണുത്ത് എണീക്കുമ്പൊ ചുറ്റിനും ഐസ് കിടക്കുന്നതായി കാണാമായിരുന്നു പല ഭാഗത്തും. ഒന്നു കൂടെ അവിടെയെല്ലാം ചുറ്റി ഫോട്ടോ എടുത്ത് ചായ കുടിച്ച് തിരിച്ചിറങ്ങാന്‍ തയ്യാറായി. ഇനി ജാഖാമ ഗ്രാമം വഴി ഇറങ്ങാം അല്ലെങ്കില്‍ വിശ്വേമ വഴി തന്നെ. ഞങ്ങള്‍ വിശ്വേമ വഴിതന്നെ ഇറങ്ങി. ജാഖാമ വഴി കുറച്ചൂടെ കഠിനമാത്രെ. അതിലൂടെ ഇറങ്ങാന്‍ ആകാത്തതില്‍ ഇപ്പൊഴും നല്ല വിഷമമുണ്ട്. പോയ വഴി തന്നെ വരുന്നതില്‍ അത്ര രസമില്ലല്ലോ.. ആ 10 കിലോമീറ്ററില്‍ കുറച്ചൂടെ സുഹൃത്തുക്കളെ ഉണ്ടാക്കി. ബാംഗ്ലൂരില്‍ നിന്ന് വന്ന കുറച്ച് സഞ്ചാരികള്‍.

പിന്നെയും താഴേക്ക് റോഡിലൂടെ നടന്നു. റോഡെന്നാല്‍ ഒരു മണ്‍ വഴി. വിശപ്പാണെങ്കില്‍ അസഹ്യം. സൂകോ റെസ്റ്റ് കാമ്പില്‍ ചായയും മുട്ടയും മാത്രമേ കിട്ടിയുള്ളൂ.. ഇനി ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള വക നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു വീട് കണ്ടു. അവിടെ 2 ആളുകള്‍ മാത്രം. അവിടത്തെ വാച്ചറോ മറ്റോ ആണേന്ന് തോന്നുന്നു. അവരുടെ ആവശ്യത്തിനുള്ള ഒരു ചെറിയ കൂര എന്നു പറയാം. പിന്നെ അറിയാവുന്ന ഹിന്ദിയില്‍ അവരുടെ കാല്‍ പിടിച്ച് ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കിപ്പിച്ചു. വെറും ചോറും പിന്നെ അപ്പൊ പറിച്ച ഒരു ഇല വെച്ച് ദാലും. കൂടെ ഉള്ളീം തക്കാളീം അരിഞ്ഞതും. എന്തൊരു സ്വാദായിരുന്നെനോ...!

വീണ്ടും ഉത്സവ നഗരിയിലേക്ക്.. കാമ്പ് സൈറ്റിലേക്ക്..

കാമ്പ് സൈറ്റിലെ താമ്സവും പൈസയും സെറ്റില്‍ ചെയ്ത് ഇനി എങ്ങോട്ട് പോകണമെന്ന ആലോചനയായി. കൊണോമ എന്ന ഹരിതനഗരം ആയിരുന്നു പ്ലാനില്‍. പിന്നെ കുറച്ച് ടൂറിസ്റ്റ് സ്ഥലങ്ങളുണ്ട്. അതു കാണാനുമുള്ള താല്‍പര്യം ഇല്ലാണ്ടായി. മാത്രമല്ല. തുടക്കം പോലെയല്ല. ഇപ്പൊ 6 പേരുണ്ട് ഞങ്ങള്‍. 

ഉത്സവനഗരിയില്‍ അനേകം ഗോത്രങ്ങളെ പരിചയപ്പെട്ടെന്നു പറഞ്ഞില്ലെ. അതില്‍ "കോണ്യാക്"  എന്നൊരു നാഗ ഗോത്രമുണ്ട്. മനുഷ്യ തല വെട്ടുന്നവരാണവര്‍. വെട്ടിയ തലകള്‍ മുളാങ്കൊമ്പില്‍ തൂക്കിയിടുന്നത് പ്രൌഡിയത്രെ അവരുടെ ഇടയില്‍. ഏറ്റവും തലകളുള്ളവന്‍ രാജാവ്. ഈയടുത്തായണ്‌ ആ രീതി നിന്നത്. അവരുടെ ഗ്രാമങ്ങളിലൊന്നാണ്‌ ലോങ്‌വ. മോന്‍ എന്ന ജില്ലയില്ലാണീ ഗ്രാമം. ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും പിന്നോക്കമായുള്ള ജില്ലകളിലൊന്നാണിത്. ഇവിടെ ഭരണം നടത്തുന്നത് അംഗ് എന്നു വിളിക്കുന്ന ഗോത്ര തലവന്‍ ആണ്‌. അദ്ദേഹത്തിന്‌ 60 ഭാര്യമാര്‍ ഉണ്ടെന്നൊക്ക്യാ കേട്ടിരിക്കുന്നത്. അയാളുടെ വീടിനൊരു ഭാഗം ഇന്ത്യയിലും അടുക്കളയുള്‍പ്പെടുന്ന ഭാഗം മ്യാന്‍മറിലുമാണ്‌. ഇത് ഒരു അതിര്‍ത്തി പ്രദേശമാണ്. ഇവിടത്തെ കോണ്യാക്കുകാര്‍ ഇപ്പോഴും പരമ്പരാഗത രീതികള്‍ തുടരുന്നവരാണ്‌.  അപ്പൊ അവരെ കാണാന്‍ അവരുടെ കൂടെ താമസിക്കാന്‍ ലോങ്‌വ പോയാലോ എന്നായിരുന്നു ആലോചന. പിന്നെ ദൂരം അധികമായതുകൊണ്ടും വഴി തീരെ നന്നല്ലാത്തതുകൊണ്ടും വേറെ വാഹനമൊന്നും ഉത്സവ സമയത്ത് പെട്ടെന്ന് കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടും അത് വേണ്ടെന്നു വെച്ചു. തല്‍ക്കാലത്തേക്ക് മാത്രം. പക്ഷെ ഇതെന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്. ഒരു നാള്‍ പോകും. ആ "അംഗ്"നെ ഒന്നു കാണണം. 

പിന്നെ ചിന്ത ആസാമിലെ "മാജുലി"യിലേക്കായി.
അത് അടുത്ത (അവസാന) ഭാഗത്തില്‍.

ആദ്യം മല കേറുന്ന ഭാഗത്ത് ചിലയിടങ്ങളില്‍ ഉള്ള പടവുകള്‍ ..

മല കയറ്റത്തിലെ ചെറിയ വിശ്രമങ്ങള്‍.

മുകളിലേക്ക്.. ഇനിയുമേറെയുണ്ട് നടക്കാന്‍. 

സുകോ വാലിയിലെ റെസ്റ്റ് കാമ്പ്

ഇത് റെസ്റ്റ് കാമ്പിലെ മുറി. 

എന്റെ ബാഗും സ്ലീപിങ് ബാഗും കട്ടിലില്‍ വെച്ച് ഈ സ്ഥലം സ്വന്തമാക്കി.


റെസ്റ്റ് കാമ്പിന്റെ ഒരു വശത്തുനിന്നുള്ള സുകോ വാലി ദൃശ്യം

താഴ്വാരത്തിലേക്ക് വരുമ്പോ ഒരു ചെറിയ ഫോട്ടോ സെഷന്‍

താഴ്വാരത്തിലെ അരുവി


അസ്തമയ സൂര്യന്‌ സ്വര്‍ണത്തിന്റെ നിറമെന്നൊക്കെ പലരും വര്‍ണിക്കണത് കേട്ടിട്ടില്ലേ... 

ഇത് വീടൊന്നുമല്ല ട്ടോ.. അവിടെ കല്ലുകള്‍ വെച്ചൊരു സ്ഥലമുണ്ട്. അവിടെ ആരൊക്കെയോ തീ കായുന്നതാ...


ഇത് അതിരാവിലെയുള്ള സുകോ താഴ്വാരം. താഴെയെല്ലാം ഐസായി..

ചായ കുടിച്ചപ്പൊ അതൊന്ന് ഫോട്ടോ എടുത്തതാ

ഞങ്ങള്‍ !!! 5 അപരിചിതര്‍ !!!

ഇതാണാ സ്വാദുള്ള ചോറും ദാലും. 

തിന്നുമ്പോ ചുറ്റുള്ളുതൊന്നും കാണാനാകൂല. 


"നോര്‍ത്തീസ്റ്റിലേക്കൊരു യാത്ര" നാലു ഭാഗങ്ങളായാണ്‌ എഴുതിയത്.
ഭാഗം 1: ചാന്ദുഭിയും കസിറംഗയും, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം
ഭാഗം 2: ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍, നാഗലാന്‍ഡ് ഇവിടെ വായിക്കാം
ഇപ്പോള്‍ വായിച്ചത്: ഭാഗം 3: സുകോ താഴ്വാരം
ഭാഗം 4: ബ്രഹ്മപുത്ര പുഴയിലെ ദ്വീപായ മാജുലി, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം