18 Dec 2016

നോര്‍ത്തീസ്റ്റിലേക്കൊരു യാത്ര - ഭാഗം 3: സുകോ താഴ്വാരം

ഭാഗം 1: ചാന്ദുഭിയും കസിറംഗയും, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം
ഭാഗം 2: ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍, നാഗലാന്‍ഡ് ഇവിടെ വായിക്കാം




നാഗലാന്‍ഡ് - സുകോ വാലി ട്രെക്കിങ്ങ്
**********************************************

കൊഹിമയിലെ കാമ്പ്സൈറ്റില്‍ നിന്ന് സുമോയിലാണ്‌ വിശ്വേമ എന്ന ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയത്. ഇതാണ്‌ സുകോ വാലി ട്രെക്കിങ്ങ് തുടങ്ങുന്ന സ്ഥലം.

അവിടുന്നു മുകളിലേക്ക് കാട്ടിനു നടുവിലൂടെ വഴിയുണ്ട്. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞാല്‍ വഴി അവസാനിക്കും. അവിടെ വാഹനം നിര്‍ത്തി നടത്തം തുടങ്ങി. നല്ല കുത്തനെയുള്ള കയറ്റമാണ്‌. മുകളില്‍ താമസിച്ചിരുന്നവര്‍ മിക്കയിടത്തും പടവുകള്‍ ഉണ്ടാക്കീട്ടുണ്ട്. ഇടക്കെല്ലാം ഇരുന്ന് വിശ്രമിച്ച് മല കയറ്റം തുടര്‍ന്നു. വെയില്‍ താഴുമ്പോള്‍ പുലി ഇറങ്ങുമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഗൈഡ് പേടിപ്പിച്ചു. അതോടെ നടത്തത്തിന്‌ ഇത്തിരി സ്പീഡ് കൂടി. ഏറ്റവും മുകളിലെത്തിയാല്‍ പിന്നെ ഒരു ചെറിയ വാച്ച് ടവ്വര്‍ ഉണ്ട്.

നല്ല കാടാണ്. ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇനി എവിടെയും ഭക്ഷണമില്ല. കടകളില്ല. മുകളിലെ റെസ്റ്റ് കാമ്പില്‍ ചോറും പരിപ്പും കിട്ടും പൈസ കൊടുത്താല്‍ എന്നല്ലാതെ. അതുക്കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ചെറു കടികളോ വെള്ളമോ കയ്യില്‍ കരുതുക.

നമ്മുടെ കയ്യില്‍ നിറയെ ബിസ്കറ്റ്‌ പാക്കറ്റുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ വെള്ളം കുറവായിരുന്നു. അത് പലപ്പോഴും വലിയ വിഷമമുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഇത്തരം മലകയറ്റങ്ങളില്‍ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് ആവശ്യത്തിന്‌ വെള്ളം കരുതുക എന്നതാണ്‌. ഒരു കവിള്‍ ഇറക്കില്‍ കൂടുതല്‍ ഒരു തവണ കുടിക്കരുത്. കുറച്ച് കുറച്ച് മാത്രം കുടിക്കുക.

പിന്നെ മലയ്ക്ക് ചുറ്റുമുള്ള നടത്തമാണ്‌. ചെരിവിലൂടെ. ഒരാള്‍ക്ക് മാത്രം നടക്കാന്‍ ആകുന്നയത്രയെ ഉള്ളൂ ആ പാത. ഒരാള്‍ പൊക്കത്തിലുള്ള ചെടികളാണ്‌ ഇരു വശത്തും. കൂടുതലും മുള. അപ്പോഴേക്കും ചെറിയ ചെറിയ കുന്നുകളും താഴ്വാരങ്ങളുമായി നല്ല ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ച്ചകളായി. ചിലയിടത്തെല്ലാം നിന്ന് കാഴ്ച്ച കണ്ടു.

ഏകദേശം 9 കി.മി നടന്നാല്‍ സുകോ റെസ്റ്റ് കാമ്പെത്തും. റെസ്റ്റ് കാമ്പെന്നാല്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ഗൃഹോപകരണങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത 4 കോട്ടേജുകള്‍. ഒരെണ്ണം ഡോര്‍മിറ്ററി പോലെ. കട്ടിലു പോലുമില്ല. മറ്റു രണ്ടെണ്ണത്തില്‍ കട്ടിലു മാത്രമുണ്ട്. ഇത് സര്‍ക്കാര്‍ വകയാണ്‌. 30 രൂപയും 50 രൂപയുമൊക്കെയേ വാടകയുള്ളു. പിന്നെയൊരെണ്ണം അത് നോക്കി നടത്തുന്നവര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണെന്നു തോന്നുന്നു. അടുക്കളയൊക്കെ ഉള്ളതാണ്‌. 

ഇവിടെ തണുപ്പ് കൂടുതലാണ്‌. അതു കൊണ്ട് തീ കായല്‍ നിര്‍ബന്ധം. ഏകദേശം 2 മണിയോടടുപ്പിച്ചാണ്‌ റെസ്റ്റ് കാമ്പിലെത്തിയത്. പിന്നെ ഒന്നു നടക്കാന്‍ പോയി. താഴെ താഴ്വാരത്തിലേക്ക്. 2 കി.മി. ഇറക്കം. കുന്നുകളും അരുവികളുമൊക്കെയായി നല്ല ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലം. പക്ഷെ അരുവിയില്‍ ഇറങ്ങരുതെന്ന് ഗൈഡ് ആദ്യമേ ഉപദേശം തന്നു. നല്ല അടിയൊഴുക്കാണ്. അതു മാത്രമല്ല വെള്ളം ഐസായി മാറുമ്പോള്‍ ആളുകള്‍ ആ ഐസിനുമേലെ കേറി ഫോട്ടോ എടുക്കാറുണ്ടത്രെ. ഏറ്റവും അപകടകരമാണത്.ചിലപ്പൊ മുകളിലെ പാളി നേര്‍ത്തതാണെങ്കില്‍ അതു പൊട്ടിയാല്‍ ആള്‍ താഴെ പോകും . പിന്നെ രക്ഷപ്പെടുത്താനാകുമില്ല. 1 കിമി അപ്പുറത്ത് അങ്ങനെ ആളുകള്‍ മരിച്ച സ്ഥലമൊക്കെ ഗൈഡ് കാണിച്ച് തന്നു. 

അപ്പോഴേക്കും സൂര്യനസ്തമിച്ചു. പിന്നെ ഇരുട്ടത്തായിരുന്നു തിരിച്ച് റെസ്റ്റ് കാമ്പിലേക്കുള്ള കയറ്റം. അവിടെ വെച്ച് ബാംഗ്ലൂരില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു ഗ്രൂപ്പിനെ പരിചയപ്പെട്ടു. അവരുടെ കയ്യിലെ മിഠായിയൊക്കെ തന്ന് ടോര്‍ച്ച് ലൈറ്റിന്റെ സഹായത്തില്‍ കിതച്ച് മുകളിലെത്തി. കരണ്ടില്ല. പൈപ്പില്ല. അരുവിയില്‍ നിന്ന് വെള്ളം പിടിച്ച് ടോയ്ലറ്റില്‍ കൊണ്ടു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതല്ലാതെ തണുപ്പത്ത് കുളിയൊന്നും നടക്കില്ലല്ലോ. പിന്നെ പരിമിതമാണ്‌ എല്ലാ സൌകര്യങ്ങളും ഭക്ഷണ സാമഗ്രികളും. മൊബിലിന്‌ റേഞ്ചുമില്ല.. അല്ലേലും സഞ്ചാരിക്ക് സൌകര്യങ്ങളില്‍ വലിയ താല്‍പര്യം കാണില്ലല്ലോ... പിന്നെ കാമ്പ് ഫയറിനു ചുറ്റും വേറെയും സുഹൃത്തുക്കളെയുണ്ടാക്കി. സി.എ. കഴിഞ്ഞ ഒരാളും, എന്‍ഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കഴിഞ്ഞ അയാളുടെ സുഹൃത്തും കൂടി നല്ല ശമ്പളമുള്ള ജോലി ഉപേക്ഷിച്ച് യാത്രക്കായി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോ തിരിച്ച് ദുബായില്‍ പോകണോ എന്നു വരെ ഞാന്‍ കുറച്ച് നേരം ചിന്തിച്ചു. പിന്നെ ചോറും ദാലും ഉരുളക്കിഴങ്ങുപ്പേരിയും കഴിച്ച് കുറച്ച് നേരം കൂടെ തീ കാഞ്ഞു. സംസാരിച്ചു. തികച്ചും വ്യതസ്തമായ 5 ചുറ്റുപാടുകളില്‍ നിന്ന് വന്ന അപരിചിതരായ 5 പേരാണ്‌ ആ തീയ്ക്ക് ചുറ്റും കളിയാക്കിയും വിശേഷങ്ങള്‍ പങ്കു വെച്ചും ഇരുന്നത്. അതും ഭാഷാ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെ...  ഒരു യാത്രക്ക് എന്തെല്ലാം ചെയ്യാമെന്നോ ...!!! അപരിചിതരായ ഞങ്ങള്‍ ഇന്ന് സുഹൃത്തുക്കളായി മാറിയിരിക്കുന്നു..

തീ കായുമ്പോ നല്ല ചൂട്. ഒന്നു മാറിയിരുന്നാല്‍ വല്ലാത്ത തണുപ്പും. പിന്നെ ആ ചൂട് മായുന്ന മുന്നെ തന്നെ റൂമിലെത്തി കട്ടിലിനു മുകളില്‍ സ്ലീപിങ്ങ് ബാഗ് വിരിച്ച് അതിനുള്ളില്‍ കിടന്നുറങ്ങി. അതിനു പുറമെ 2 കമ്പിളി പുതപ്പുകള്‍ റെസ്റ്റ് കാമ്പ് വകയും തന്നു. 

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തണുത്ത് എണീക്കുമ്പൊ ചുറ്റിനും ഐസ് കിടക്കുന്നതായി കാണാമായിരുന്നു പല ഭാഗത്തും. ഒന്നു കൂടെ അവിടെയെല്ലാം ചുറ്റി ഫോട്ടോ എടുത്ത് ചായ കുടിച്ച് തിരിച്ചിറങ്ങാന്‍ തയ്യാറായി. ഇനി ജാഖാമ ഗ്രാമം വഴി ഇറങ്ങാം അല്ലെങ്കില്‍ വിശ്വേമ വഴി തന്നെ. ഞങ്ങള്‍ വിശ്വേമ വഴിതന്നെ ഇറങ്ങി. ജാഖാമ വഴി കുറച്ചൂടെ കഠിനമാത്രെ. അതിലൂടെ ഇറങ്ങാന്‍ ആകാത്തതില്‍ ഇപ്പൊഴും നല്ല വിഷമമുണ്ട്. പോയ വഴി തന്നെ വരുന്നതില്‍ അത്ര രസമില്ലല്ലോ.. ആ 10 കിലോമീറ്ററില്‍ കുറച്ചൂടെ സുഹൃത്തുക്കളെ ഉണ്ടാക്കി. ബാംഗ്ലൂരില്‍ നിന്ന് വന്ന കുറച്ച് സഞ്ചാരികള്‍.

പിന്നെയും താഴേക്ക് റോഡിലൂടെ നടന്നു. റോഡെന്നാല്‍ ഒരു മണ്‍ വഴി. വിശപ്പാണെങ്കില്‍ അസഹ്യം. സൂകോ റെസ്റ്റ് കാമ്പില്‍ ചായയും മുട്ടയും മാത്രമേ കിട്ടിയുള്ളൂ.. ഇനി ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള വക നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു വീട് കണ്ടു. അവിടെ 2 ആളുകള്‍ മാത്രം. അവിടത്തെ വാച്ചറോ മറ്റോ ആണേന്ന് തോന്നുന്നു. അവരുടെ ആവശ്യത്തിനുള്ള ഒരു ചെറിയ കൂര എന്നു പറയാം. പിന്നെ അറിയാവുന്ന ഹിന്ദിയില്‍ അവരുടെ കാല്‍ പിടിച്ച് ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കിപ്പിച്ചു. വെറും ചോറും പിന്നെ അപ്പൊ പറിച്ച ഒരു ഇല വെച്ച് ദാലും. കൂടെ ഉള്ളീം തക്കാളീം അരിഞ്ഞതും. എന്തൊരു സ്വാദായിരുന്നെനോ...!

വീണ്ടും ഉത്സവ നഗരിയിലേക്ക്.. കാമ്പ് സൈറ്റിലേക്ക്..

കാമ്പ് സൈറ്റിലെ താമ്സവും പൈസയും സെറ്റില്‍ ചെയ്ത് ഇനി എങ്ങോട്ട് പോകണമെന്ന ആലോചനയായി. കൊണോമ എന്ന ഹരിതനഗരം ആയിരുന്നു പ്ലാനില്‍. പിന്നെ കുറച്ച് ടൂറിസ്റ്റ് സ്ഥലങ്ങളുണ്ട്. അതു കാണാനുമുള്ള താല്‍പര്യം ഇല്ലാണ്ടായി. മാത്രമല്ല. തുടക്കം പോലെയല്ല. ഇപ്പൊ 6 പേരുണ്ട് ഞങ്ങള്‍. 

ഉത്സവനഗരിയില്‍ അനേകം ഗോത്രങ്ങളെ പരിചയപ്പെട്ടെന്നു പറഞ്ഞില്ലെ. അതില്‍ "കോണ്യാക്"  എന്നൊരു നാഗ ഗോത്രമുണ്ട്. മനുഷ്യ തല വെട്ടുന്നവരാണവര്‍. വെട്ടിയ തലകള്‍ മുളാങ്കൊമ്പില്‍ തൂക്കിയിടുന്നത് പ്രൌഡിയത്രെ അവരുടെ ഇടയില്‍. ഏറ്റവും തലകളുള്ളവന്‍ രാജാവ്. ഈയടുത്തായണ്‌ ആ രീതി നിന്നത്. അവരുടെ ഗ്രാമങ്ങളിലൊന്നാണ്‌ ലോങ്‌വ. മോന്‍ എന്ന ജില്ലയില്ലാണീ ഗ്രാമം. ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും പിന്നോക്കമായുള്ള ജില്ലകളിലൊന്നാണിത്. ഇവിടെ ഭരണം നടത്തുന്നത് അംഗ് എന്നു വിളിക്കുന്ന ഗോത്ര തലവന്‍ ആണ്‌. അദ്ദേഹത്തിന്‌ 60 ഭാര്യമാര്‍ ഉണ്ടെന്നൊക്ക്യാ കേട്ടിരിക്കുന്നത്. അയാളുടെ വീടിനൊരു ഭാഗം ഇന്ത്യയിലും അടുക്കളയുള്‍പ്പെടുന്ന ഭാഗം മ്യാന്‍മറിലുമാണ്‌. ഇത് ഒരു അതിര്‍ത്തി പ്രദേശമാണ്. ഇവിടത്തെ കോണ്യാക്കുകാര്‍ ഇപ്പോഴും പരമ്പരാഗത രീതികള്‍ തുടരുന്നവരാണ്‌.  അപ്പൊ അവരെ കാണാന്‍ അവരുടെ കൂടെ താമസിക്കാന്‍ ലോങ്‌വ പോയാലോ എന്നായിരുന്നു ആലോചന. പിന്നെ ദൂരം അധികമായതുകൊണ്ടും വഴി തീരെ നന്നല്ലാത്തതുകൊണ്ടും വേറെ വാഹനമൊന്നും ഉത്സവ സമയത്ത് പെട്ടെന്ന് കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടും അത് വേണ്ടെന്നു വെച്ചു. തല്‍ക്കാലത്തേക്ക് മാത്രം. പക്ഷെ ഇതെന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്. ഒരു നാള്‍ പോകും. ആ "അംഗ്"നെ ഒന്നു കാണണം. 

പിന്നെ ചിന്ത ആസാമിലെ "മാജുലി"യിലേക്കായി.
അത് അടുത്ത (അവസാന) ഭാഗത്തില്‍.

ആദ്യം മല കേറുന്ന ഭാഗത്ത് ചിലയിടങ്ങളില്‍ ഉള്ള പടവുകള്‍ ..

മല കയറ്റത്തിലെ ചെറിയ വിശ്രമങ്ങള്‍.

മുകളിലേക്ക്.. ഇനിയുമേറെയുണ്ട് നടക്കാന്‍. 

സുകോ വാലിയിലെ റെസ്റ്റ് കാമ്പ്

ഇത് റെസ്റ്റ് കാമ്പിലെ മുറി. 

എന്റെ ബാഗും സ്ലീപിങ് ബാഗും കട്ടിലില്‍ വെച്ച് ഈ സ്ഥലം സ്വന്തമാക്കി.


റെസ്റ്റ് കാമ്പിന്റെ ഒരു വശത്തുനിന്നുള്ള സുകോ വാലി ദൃശ്യം

താഴ്വാരത്തിലേക്ക് വരുമ്പോ ഒരു ചെറിയ ഫോട്ടോ സെഷന്‍

താഴ്വാരത്തിലെ അരുവി


അസ്തമയ സൂര്യന്‌ സ്വര്‍ണത്തിന്റെ നിറമെന്നൊക്കെ പലരും വര്‍ണിക്കണത് കേട്ടിട്ടില്ലേ... 

ഇത് വീടൊന്നുമല്ല ട്ടോ.. അവിടെ കല്ലുകള്‍ വെച്ചൊരു സ്ഥലമുണ്ട്. അവിടെ ആരൊക്കെയോ തീ കായുന്നതാ...


ഇത് അതിരാവിലെയുള്ള സുകോ താഴ്വാരം. താഴെയെല്ലാം ഐസായി..

ചായ കുടിച്ചപ്പൊ അതൊന്ന് ഫോട്ടോ എടുത്തതാ

ഞങ്ങള്‍ !!! 5 അപരിചിതര്‍ !!!

ഇതാണാ സ്വാദുള്ള ചോറും ദാലും. 

തിന്നുമ്പോ ചുറ്റുള്ളുതൊന്നും കാണാനാകൂല. 


"നോര്‍ത്തീസ്റ്റിലേക്കൊരു യാത്ര" നാലു ഭാഗങ്ങളായാണ്‌ എഴുതിയത്.
ഭാഗം 1: ചാന്ദുഭിയും കസിറംഗയും, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം
ഭാഗം 2: ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍, നാഗലാന്‍ഡ് ഇവിടെ വായിക്കാം
ഇപ്പോള്‍ വായിച്ചത്: ഭാഗം 3: സുകോ താഴ്വാരം
ഭാഗം 4: ബ്രഹ്മപുത്ര പുഴയിലെ ദ്വീപായ മാജുലി, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം

14 Dec 2016

നോര്‍ത്തീസ്റ്റിലേക്കൊരു യാത്ര - ഭാഗം 2: ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍, നാഗലാന്‍ഡ്

ഭാഗം 1: ചാന്ദുഭിയും കസിറംഗയും, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം



നാഗലാന്‍ഡ് - ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍
************************************************

അങ്ങനെ ആസ്സാം വിട്ട് കോഹിമയിലേക്ക് വണ്ടി നീങ്ങി. 16 പ്രമുഖ ഗോത്രങ്ങളുള്ള നാഗന്മാര്‍ ഒന്നിക്കുന്ന നാഗലാണ്ടിലെ ഏറ്റവും പ്രാമുഖ്യമുള്ള ഉത്സവം - Hornbill Festival. അത് തന്നെയാണ്‌ ലക്ഷ്യം.

വേഴാമ്പല്ലിനെ ചുറ്റിപറ്റിയാണ്‌ ഇവിടത്തെ പല കഥകളെങ്കിലും ഇവിടത്തെ സംസ്ഥാന പക്ഷി വേഴാമ്പല്‍ അല്ല ട്ടോ.. അത് Blyth's Tragopan ആണ്‌. ഒരു തരം കോഴി വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ (pheasant) പെട്ടതാണെന്നു തോന്നുന്നു.

അവിടത്തെ താമസം ടെന്റില്‍. ഡിസംബര്‍ 1 മുതല്‍ 10 വരെയാണല്ലോ ഈ ഉത്സവം. അപ്പൊ കാമ്പ് സൈറ്റുകളെ ആശ്രയിക്കുന്നതാണ്‌ കൂടുതല്‍ നല്ലത്. താമസം വേറെ കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍. ഒരു നെല്‍പാടം താല്‍ക്കാലിക കാമ്പ് ആക്കിയിരിക്കയാണ്‌. ടെന്റു വെച്ച് തന്നെ അടുക്കളയും ബാത്റൂമുമൊക്കെ. 35 പേരോളം ആള്‍ക്കാരെ കൊള്ളും ഈ കാമ്പ്സൈറ്റില്‍. അങ്ങനെ കൂട്ടുകാര്‍ അനവധിയായി. ഇതില്‍ ചിലര്‍ തുടര്‍ന്നുള്ള യാത്രയില്‍ കൂട്ടു ചേര്‍ന്നു.

നമ്മള്‍ താമസിച്ച കാമ്പ് സൈറ്റ്.


പിറ്റേന്ന് മുഴുവന്‍ ഉത്സവ നഗരിയില്‍. ഈ ഉത്സവത്തിന്റെ പ്രധാന വേദി കിസാമയിലെ പൈതൃക ഗ്രാമമാണ്‌. തലസ്ഥാന നഗരിയായ കൊഹിമയില്‍ നിന്ന് ഏതാണ്ട് 12 കി.മി അകലെയാണ്‌ ഇത്. ആഘോഷങ്ങളും നൃത്തങ്ങളുമൊക്കെ നടക്കുന്ന പ്രധാന വേദിക്ക് പുറമെ അനേകം കരകൌശല കടകളും ഭക്ഷണശാലകളുമൊക്കെ ഉണ്ടിവിടെ. എന്നാല്‍ ഏറ്റവും രസകരമായത് "മൊറുങ്" എന്നു വിളിക്കുന്ന ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത കുടിലുകളാണ്.. 16 ഗോത്രങ്ങളുടെയും വകയായുള്ള 16 മൊറുങ്ങുകളുണ്ട്. ഓരോന്നിന്റെയും നിര്‍മ്മാണ രീതിയും ഉള്ളിലെ കാഴ്ചകളും വ്യത്യസ്തമാണ്‌.. 10 ദിവസത്തെ ആഘോഷമാണിത്.

സംസ്കാരത്തിലും ആചാരങ്ങളിലും കരകൌശല വിദ്യകളിലും സംഗീതനൃത്താദികളും വേഷവിധാനങ്ങളിലും ഭക്ഷണരീതികളിലും എന്തിന്‌.. ആയുധങ്ങളില്‍ വരെ വ്യത്യസ്തരായിരിക്കുന്ന ഓരോ ഗോത്രത്തിനും പറയാന്‍ എത്രയെത്ര കഥകളുണ്ടെന്നോ... ഞാനും പുതിയ കൂട്ടുകാരും എല്ലാ മൊറുങ്ങുകളും കേറിയിറങ്ങി അവരോടൊപ്പം പാട്ടുപാടി ഡാന്‍സ് കളിച്ചു - എന്തൊരു Festive Mood ആണെന്നോ.. ഡാന്‍സ് അറിയാത്തവന്‍ പോലും ഒന്നു ആടും. എന്നെ പോലെ. . കുറെ ട്രൈബല്‍ മാലകളൊക്കെ വാങ്ങിച്ചു. വൈകുന്നേരത്തെ തണുപ്പ് മാത്രം കുറച്ച് കടുപ്പമായിരുന്നു. കൊഹിമ 1500-ഓളം മീറ്റര്‍ മുകളിലാണ്‌ കടല്‍ നിരപ്പില്‍ നിന്ന്. പിന്നെ മലഞ്ചെരിവ് പോലത്തെ പ്രദേശമായതു കൊണ്ട് തട്ടു തട്ടിലായാണ്‌ മൊറുങ്ങുകളെല്ലാം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. അപ്പൊ തണുപ്പിനു പുറമെ കാറ്റും കൂടിയുണ്ടാകുമ്പോള്‍ കയ്യുറയുമൊക്കെ വേണം.

ഇവിടെ കിസാമയില്‍ കലാ സന്ധ്യകളും മത്സരങ്ങളും ഒക്കെ നടക്കുന്നുണ്ട്. ഗുസ്തി മത്സരമുണ്ട്. കല്ലു വലിക്കുന്ന മത്സരമുണ്ട്. പിന്നെ തീറ്റ മത്സരങ്ങളുണ്ട് - മുളക് തീറ്റ മത്സരവും, പോര്‍ക്ക് തീറ്റ മത്സരവുമൊക്കെ. 
മുളക് തീറ്റ എന്നാല്‍ ചില്ലറ പണിയല്ല. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും എരിയുന്ന മുളകിനങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ്‌ ഇവിടത്തെ ഭൂത് ജൊലോകിയ മുളക്.. "പ്രേത മുളക്" ന്നും വിളിക്കും. അതിന്റെ അച്ചാര്‍ കഴിച്ച് എന്റെ ദേഹം മൊത്തമെരിഞ്ഞു പോയി. മുളകുപൊടിയൊരെണ്ണം വാങ്ങി ദുബായില്‍ കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്.. എങ്ങനെയായിരിക്കുമോ എന്തോ..!

കാമ്പ്സൈറ്റില്‍ നിന്ന് സൈക്കിള്‍ വാടകക്കെടുത്താണ്‌ ഒരു ദിവസം കിസാമ ഹെറിട്ടേജ് വില്ലേജിലേക്ക് പോയത്. അപ്പൊ ഒരു ഹെല്‍മറ്റൊക്കെ തന്നു. അതെല്ലാം വെച്ച് ഞാനും അച്ചൂം ഓടിച്ച് പോയി. കേറ്റം കേറാനും ഇറങ്ങാനുമൊക്കെ ശരിക്ക് പാട് പെട്ടു. എല്ലാം കുത്തനെയാണല്ലൊ.

അങ്ങനെ ഒരു സ്ഥലത്ത് നിര്‍ത്തി കിതയ്ക്കുമ്പോ കുറെ പേര്‍ വന്നു എന്തൊക്കെയോ ചോദിച്ചു. ഫോട്ടോ എടുക്കട്ടേന്നും. "ആ" ന്ന് നമ്മളും. പിന്നെ നമ്മടെ കൂടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ കുറേ പേര്‍.
പിന്ന്യാ മനസ്സിലായത് അവിടെ എന്തോ വലിയ സൈക്കിള്‍ റാലി നടക്കുന്നുണ്ടത്രെ ഹോണ്‍ബില്‍ ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി. നമ്മള്‍ അതിന്റെ ആള്‍ക്കാരെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചാണ്‌ ഫോട്ടോ എടുപ്പുമൊക്കെ. പിന്നെ നമ്മളല്ലേ ആള്‍ക്കാര്‍! തിരുത്താനൊന്നും പോയില്ല.

പിറ്റേ ദിവസത്തെ ഏതേലും ലോക്കല്‍ പത്രത്തില്‍ ഈ വല്യ സൈക്കിള്‍ യജ്ഞക്കാരിടെ പടം വന്ന്വോ എന്തോ... !

പിന്നെ ഇതിനോടൊപ്പം തന്നെ കൊഹിമ ടൌണില്‍ കാര്‍ണിവല്‍ നടക്കുന്നുണ്ട്. റോഡിന്നിരുവശത്തും വഴി വാണിഭക്കാരും കൊച്ചു ഭക്ഷണശാലകളുമൊക്കെയായി. തണുപ്പ് അധികമായതു കൊണ്ട് കയ്യുറയൊക്കെ ഒന്നു കൂടെ വാങ്ങി. എല്ലാവരും നല്ല സന്തോഷത്തിലാണ്‌. പാട്ടൊക്കെ പാടി. ഡാന്‍സൊക്കെ കളിച്ച്. ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ വേണ്ടി കാമറ ഉയര്‍ത്തിയാല്‍ തന്നെ പോസ് ചെയ്തു തന്നോളും. ഒരു മടിയുമില്ല. മിക്ക ഇടത്തും പട്ടിയിറച്ചി ലഭ്യം. പന്നി, ഒച്ച് എന്നിവയുടെ ഇറച്ചിയെല്ലാം സര്‍വ്വ സാധാരണം. ഇവരുടെ പ്രധാന ഭക്ഷണ പാചകരീതിയിലൊന്ന് മുളയില്‍ വെച്ച് ആവികേറ്റി ഇറച്ചി വേവിക്കുന്നതാണ്‌.



നാഗലാണ്ടിനെ ഉത്സവങ്ങളുടെ നാട് എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.. എല്ലാ മാസോം ഈ സംസ്ഥാനത്ത് ഒന്നല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരു ഗോത്രത്തിന്റെ ഉത്സവം ഉണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഡിസംബറില്‍ ഇവരെല്ലാവരും കൂടി ഉത്സവങ്ങളുടെ ഉത്സവമായി ഈ വേഴാമ്പല്‍ ഉത്സവം കൊണ്ടാടും... കൊള്ളാം ലേ...

കുറച്ച് ഉത്സവ കാഴ്ച്ചകള്‍

ഇത് കിസാമ ഹേറിട്ടേജ് വില്ലേജിലെ പ്രധാന വേദിയിലേക്ക് കടക്കുന്ന കവാടം. 


ഇത് കോണ്യാക്ക് ഗോത്രത്തിന്റെ മൊറുങ്ങ് ആണ്‌.

ഇത് അംഗാമി ഗോത്രക്കാരന്‍ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. തലയില്‍ വേഴാമ്പല്‍ തൂവലൊക്കെയുണ്ട്.







ആ മുളങ്കുഴലില്‍ Rice Beer ആണ്‌. ഇവരുടെ സ്വന്തം വാറ്റ്. ഇയാള്‍ടെ മാല കണ്ടോ.? എത്ര വല്യ മുത്തുകളാ. 


ആര്‍ക്കും ഫോട്ടോന്‍ പോസ് ചെയ്യാന്‍ മടിയില്ല ട്ടോ.. 

ഇത് ഇവിടെ കിട്ടണ കാട്ടു ആപ്പിള്‍ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു ലഹരി പാനീയം ആണ്‌. ഈ ആപ്പിള്‍ നമ്മള്‍ കാട്ടില്‍ നിന്ന് പറിച്ച് കഴിച്ചിരുന്നു. ഒരു പുളിപ്പും മധുരോം ഉണ്ട്. 

ഇയാള്‍ടെ മാല പോലത്തെ ഒരെണ്ണം ഞാനും വാങ്ങി. 



ഇത് ആനക്കൊമ്പുക്കൊണ്ടും പിന്നെ മിഥുന്‍ എന്ന കന്നുകാലിയിനത്തില്‍ പെട്ട മൃഗത്തിന്റെ കൊമ്പുക്കൊണ്ടും ഉണ്ടാക്കിയതാ. 

Photos - Cultural Demostrations by Different Naga Tribes:


ഒരോ ഗോത്രങ്ങളുടെയും വക ഓരോരോ കലാരൂപങ്ങള്‍


വിത്ത് വിതയ്ക്കുമ്പോള്‍ പാടുന്ന പാട്ട്. 

ഇത് കോണ്യാക് ഗോത്രക്കാര്‍ തല വെട്ടി കൊണ്ടുപോകാന്‍ വരുന്ന വരവാ..


ഇതാ സൈക്കിള്‍ റാലിക്കാരി ഞാന്‍:





കാര്‍ണിവല്‍ ഫോട്ടോസ്

ബലൂണ്‍ വേണോ?


എല്ലാ കളിപ്പാട്ടോം ഉണ്ടിവിടെ.

എല്ലാ തരം ഭക്ഷണോം കിട്ടും. 
 

പല നിറങ്ങളിലുള്ള മുടികള്‍, മുഖം മൂടികള്‍

കാശ് വെച്ച് എന്തൊക്കെ കളികളാണെന്നോ.. ആ ആള്‍ടെ കയ്യില്‍ ഒരു ജീവനുള്ള കോഴീം ഉണ്ട്.

ഓംലെറ്റ് ചുരുട്ടി വെച്ചിരിക്ക്‌ണൂ..

ഈ ഭക്ഷണം എന്തൊക്കെയാണെന്നോ... താഴെ നോക്കൂ... 


Duck Fry, Dog Curry, Snail, Pork Fry, Beef Skin Chutney, Pork Intestine Chutney and more...
Last pic: Snail
മറ്റൊരു കാര്‍ണിവല്‍ കാഴ്ച്ച... 

ഇതാ - മുളയില്‍ വെച്ച് വേവിച്ച മീനും ഇറച്ചിയുമൊക്കെ.. 

2 ദിവസം അവിടെ ചുറ്റി തിരിഞ്ഞ ശേഷം പിന്നെ പോയത് ഒരു ട്രെക്കിങ്ങിനാണ്‌. സുകോ വാലിയിലേക്ക്.

Kaziranga National Park - Kohima, Nagaland
Distance: Approx. 240 kms; Travel Duration: 5 hrs to 6 hrs

Kohima - Kisama Heritage Village (Main Venue of Horn bill Festival)
Distance: Approx 12 kms; Travel Duration: Approx 30 mts. But, entirely depends on traffic.


"നോര്‍ത്തീസ്റ്റിലേക്കൊരു യാത്ര നാലു ഭാഗങ്ങളായാണ്‌ എഴുതിയത്.

ഭാഗം 1: ചാന്ദുഭിയും കസിറംഗയും, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം
ഇപ്പോള്‍ വായിച്ചത്: ഭാഗം 2: ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍, നാഗലാന്‍ഡ്
ഭാഗം 3: സുകോ താഴ്വാരം ഇവിടെ വായിക്കാം



13 Dec 2016

നോര്‍ത്തീസ്റ്റിലേക്കൊരു യാത്ര - ഭാഗം 1: ചാന്ദുഭിയും കസിറംഗയും, ആസ്സാം

9 ദിവസത്തെ ആസാം-നാഗലാന്‍ഡ് യാത്ര കഴിഞ്ഞ് നാല് ദിവസം മുന്നെ തിരിച്ചത്തിയതേ ഉള്ളൂ ഞാന്‍. അപ്പൊ അതിനെക്കുറിച്ചൊരു ചെറിയ വിവരണമെഴുതാമെന്നു വെച്ചു. ഇപ്പൊ എഴുതി പോസ്റ്റ് ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ മടിയാകും. അതോണ്ട് വേഗം എഴുതി. നാലു ഭാഗങ്ങളായാണ്‌ തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ചിത്രങ്ങളും ഉള്‍പ്പെടുത്തണമെന്നുള്ളതുകൊണ്ട് 4 ഭാഗങ്ങളാക്കിയിരിക്കുന്നു.


ഇന്ത്യയിലെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വടക്കു കിഴക്കന്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ എത്തി ചേര്‍ന്നിട്ടില്ല. പിന്നെ ഇപ്പൊ ദുബായിലായതു കൊണ്ട് യാത്ര എന്നു പറയുമ്പോ ആദ്യം മറ്റു രാജ്യങ്ങളാണ്‌ മനസ്സില്‍ വരിക. എനിക്ക് വളരെയധികം ഇഷ്ടമാണ്‌  ട്രെക്കിങ്ങും ഹൈക്കിങ്ങും  യാത്രയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നത്.. ഒരുപാട് ട്രെക്കിങ് റൂട്ടുകള്‍ "To DO List"-ഇല്‍ ഇട്ടു വെച്ചിരിക്കുന്നതുക്കൊണ്ട് അതിനൊരു പരിശീലനം എന്നു കണ്ട് ഇവിടെ തണുപ്പ് കാലാവസ്ഥ തുടങ്ങിയപ്പൊ തന്നെ ജെബെല്‍ ജൈസ് മല 20 കി മി നടന്നു കയറി. പിന്നെ വാദി ഷാ ട്രെക്കിങ്ങ് അങ്ങനെ പലതും ചെയ്തു. അത്യാവശ്യം ദേഹാദ്ധ്വാനമുള്ള ഇത്തരം യാത്രകള്‍ എനിക്ക് ഹരമാണ്‌.

പറഞ്ഞു വന്നത് നോര്‍ത്തീസ്റ്റിനെക്കുറിച്ചാണ്‌. 3-4 ദിവസമെടുത്ത് കാറില്‍ പോയി കാറില്‍ തന്നെ ഇറങ്ങി 'ദാ... ആ സ്ഥലം', 'ദാ.. മറ്റേ സ്ഥലം',  'ഇവിടുന്നു ഒരു ഫോട്ടോ' എന്ന രീതിയിലുള്ള യാത്രകളില്‍ താല്‍പര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ടും വലിയ വലിയ ഹോട്ടലുകളില്‍ ആ സ്ഥലത്തിന്റെ  സത്ത തീര്‍ത്തുമുണ്ടാകില്ല എന്നതുകൊണ്ടും ഒരു കാമ്പിങ്ങ് ആണ്‌ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചതും. അങ്ങനെ രോഗി ഇച്ഛിച്ഛ പോലെ ഒരു പോസ്റ്റ് കണ്ടു - നോര്‍ത്തീസ്റ്റില്‍ കാമ്പിങ്ങും ട്രെക്കിങ്ങും ചെയ്യാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക് കാമ്പ് സൈറ്റുകള്‍ ഒരുക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടരുടെ പോസ്റ്റ്. അതും ഹോണ്‍ബില്‍ ഉത്സവത്തിന്റെ സമയത്ത്. അപ്പൊ താമസ സ്ഥലം തയ്യാര്‍. ബാക്കി എല്ലാം നമ്മുടെ ഇഷ്ടമാണല്ലോ. കൂട്ടിനു ആരുമില്ലെങ്കിലും നേരെ കേറി മുട്ടി. അങ്ങനെ ഇതു പോലെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരാളെ കണ്ടു മുട്ടി - അച്ചു. വീട്ടില്‍ ഒരുപാട് ചോദിച്ചാല്‍ പ്രശ്നമാണ്‌ - കാട്‌ കേറി ചിന്തിക്കാന്‍ എന്റെ അമ്മക്കുള്ള കഴിവ് അപാരമാണ്‌.  നേരെ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തു ഗുവഹാട്ടിയിലേക്ക്. തിരിച്ചും. അതു കഴിഞ്ഞാണ്‌ കാമ്പ്സൈറ്റില്‍ എങ്ങനെയെത്തണമെന്ന് അന്വേഷിച്ചതു പോലും. മടിച്ച് നിന്നാല്‍, "വേണോ" എന്നു രണ്ട് വട്ടം ചിന്തിച്ചാല്‍, പിന്നെ നടക്കില്ല. നോര്‍ത്തീസ്റ്റ് "കാണാനുള്ള To Do List -ഇലെ സ്ഥലമായിത്തന്നെ" തുടരുന്നത് കാണേണ്ടി വരും.

അതാണ്‌ തുടക്കം. 

അങ്ങനെ  ദുബായില്‍ നിന്ന് ഡല്‍ഹി വഴി ഗുവഹാറ്റിയിലേക്ക് ആദ്യം പറന്നു. പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം നാഗലാന്‍ഡിലെ "ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവലും" "സുക്കോ വാലി ട്രെക്കിങ്ങും". ഏല്ലാ വര്‍ഷവും ഡിസംബര്‍ 1 മുതല്‍ 10 വരെയാണ്‌ ഹോണ്‍ബില്‍ ഉത്സവം. വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ ഒറ്റക്കായിരുന്നെങ്കിലും തിരിച്ച് വന്നത് ഒരുപാട് സമാന മനസ്കരായ സുഹൃത്തുക്കളെ ഉണ്ടാക്കിയാണ്‌. 

ഗുവഹാട്ടി എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്ന് നേരെ പോയത് സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്കിലേക്ക്. പഴയ 500-1000 നോട്ടുകളെല്ലാം നിക്ഷേപിച്ചു. വട്ടച്ചിലവിന്‌ കാശെടുത്തു. വലിയ ക്യൂ ഒന്നുമില്ല.  

അസ്സാം- ചാന്ദുഭി തടാകവും കസിറംഗ നാഷനല്‍ പാര്‍ക്കും
**********************************************************************

പിന്നെ നേരെ ചാന്ദുഭി തടാകത്തിലേക്ക്. അസ്സം-മേഘാലയ ക്ക് നടുവിലുള്ള ഗാരോ മലനിരകളുടെ താഴെയാണ്‌ ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. 1897-ലെ ഭൂകമ്പത്തില്‍ കാട്ടിനുള്ളില്‍ ഉണ്ടായതാണ്‌ ഈ തടാകം. എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്ന് തേയിലത്തോട്ടങ്ങള്‍ താണ്ടി കാട്ടിന്നകത്തേക്ക് കടന്ന് പിന്നെയും മുന്നോട്ട് പോയാല്‍ ഈ തടാകം കാണാം.

എന്റെ വലിയമ്മേം വലിയച്ഛനും ജോലി ചെയ്തിരുന്നത് ടീ എസ്റ്റേറ്റുകളിലായിരുന്നു. വാല്‍പാറയിലും ദേവഷോലയിലും ഗുഡ്ഡലൂരിലും തായ്ഷോലയിലുമൊക്കെ ജോലി ചെയ്തിട്ടുണ്ട് അവര്‍.. അവിടെയെല്ലാം മലഞ്ചെരുവിലാണ്‌ ചായ ചെടി വളരുന്നത് കണ്ടിരിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ ആസ്സാമില്‍ നിരപ്പുകളിലും ചായ തോട്ടം കാണാം. റോഡിനിരുവശവും ചായത്തോട്ടം നിരപ്പായി കാണാനായത് എനിക്ക് വല്യ ആശ്ചര്യമായിരുന്നു.

ചാന്ദുഭി തടാകം  വരെ ബസില്ല.  ഈയടുത്തായി ഒരു ടൂറിസ്റ്റ് ലോഡ്ജ് സര്‍ക്കാര്‍ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വളരെ ആള്‍ക്കുറവുള്ള ഒരു സ്ഥലമാണ്‌ ചാന്ദുഭി. പക്ഷെ ഇവിടെ താമസിക്കാന്‍ വരുന്നെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ചെയ്തതു പോലെ റാഭ ഗോത്ര വര്‍ഗ്ഗകാരുടെ അതിഥിയായി താമസിക്കണം. ഒരു 3 വര്‍ഷം മുന്നെ വരെ ടൂറിസം എന്തെന്നറിയില്ലായിരുന്ന ഇവര്‍ ഇന്ന് നല്ല ആതിഥേയരാണ്‌. തടാകത്തിനിപ്പുറം ലോഡ്ജിനു മുന്നില്‍ വണ്ടി പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത് വഞ്ചിയില്‍ വേണം ദിഗന്തര്‍ റാഭയുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും വീടെത്താന്‍. ഒരു കൊച്ചു ദ്വീപിലാണത്. അവരുടെ രീതിയിലുള്ള ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് തീ കാഞ്ഞ് ഇരിക്കാന്‍ നല്ല രസാര്‍ന്നു. കരണ്ടൊന്നുമില്ല. മുള കൊണ്ടുള്ള തൂണില്‍ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന ഒരു കോട്ടേജുണ്ട് അതിഥികള്‍ക്ക്. പിറ്റേന്ന് അവര്‍ തൊട്ടടുത്തുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടം കാണിക്കാനൊക്കെ കൊണ്ടു പോയി. കുറച്ച് നടക്കണം കാട്ടിനുള്ളിലെ ഈ ഗ്രാമത്തിലൂടെ. പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ വഞ്ചി തുഴഞ്ഞ് വെറുതെ തടാകത്തില്‍ കുറെ നേരം അലഞ്ഞു. എത്രയെത്ര പക്ഷികളാണെന്നോ.. പക്ഷികളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനിഷ്ടമുള്ളോര്‍ക്കെല്ലാം ഇത് പറ്റിയ സ്ഥലമാണ്‌. ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ 50-ഇല്‍ കൂടുതല്‍ ആനകള്‍ തടാകത്തില്‍ കുളിക്കാന്‍ വരുന്നത് കാണാം എന്നു ദിഗന്തര്‍ റാഭ പറഞ്ഞു.

ചാന്ദുഭി തടാകം
ദിഗന്തര്‍ റാഭയുടെ കുടുംബം.. വഞ്ചി തുഴഞ്ഞു പോകുമ്പോള്‍ എടുത്തതാ ഈ ഫോട്ടോ..



ചാന്ദുഭിയില്‍ താമസിച്ച വീടിനു പിന്നില്‍ ഒരു കുഞ്ഞു വെള്ളച്ചാട്ടമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ... അത്..

ഇത് നമ്മള്‍ തുഴഞ്ഞ വഞ്ചി.
അതിനുശേഷം ഞങ്ങള്‍ പോയത് കസിരംഗയിലേക്കാണ്‌. ലോക പൈതൃക ഇടങ്ങളില്‍ ഒന്ന്. ചാന്ദുഭിയില്‍ നിന്ന് കാറില്‍ ഏകദേശം 5 മണിക്കൂറെടുത്തു കസിറംഗയിലേക്ക്. ഗുവഹാട്ടിയില്‍ നിന്ന് ബസ്സുകള്‍ അനവധിയുണ്ട്. സന്ധ്യക്ക് ഗോത്ര വര്‍ഗ്ഗക്കാരുടെ നൃത്തമെല്ലാം കണ്ടു.

അതിലൊരു ഗോത്രത്തെ വിളിക്കുന്നതെന്തെന്നോ ? Tea Tribes എന്ന്‌. ആസാമിലെ തോട്ടങ്ങളില്‍ തേയില പറിക്കാന്‍ ദൂരെ ന്ന് ആളെ വരുത്തി ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍. ഒറീസ്സയില്‍ നിന്നും വെസ്റ്റ് ബംഗാളില്‍ നിന്നുമൊക്കെ. അവരെല്ലാം കൂടി പിന്നെ ഒരു ഗോത്രമായി മാറി ത്രെ.

അവരുടെ ഡാന്‍സൊക്കെ ഉണ്ട്. തലയില്‍ തേയിലയൊക്കെ വെച്ച്.

പിന്നെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ 1 മണിക്കൂര്‍ ആന സഫാരിയും 2 മണിക്കൂര്‍ ജീപ് സഫാരിയും. ഒറ്റക്കൊമ്പന്‍ കാണ്ടാമൃഗം തന്നെയാണ്‌ ഇവിടത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാന കാഴ്ച്ച. ഒരുപാട് കണ്ടു അവയെ. ഗര്‍ഭിണിയായ ആനകളെ സഫാരിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പൊ "വേണ്ടീര്‍ന്നില്ല്യ" എന്നു തോന്നി. ജീപ് സഫാരി ചെയ്യാന്‍ 5 റേഞ്ചുകളുണ്ട്. ഉള്‍ക്കാട്ടില്‍ക്ക് കൊണ്ടു പോകണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ടാലേ അത് ചെയ്യുകയുള്ളൂ.

കസിരംഗയില്‍ പുലി ആന സഫാരി ചെയ്ത ആളെ ആക്രമിച്ച് ഒരാള്‍ടെ കൈ പോയ വീഡിയോ യ്യൂട്യൂബിലുണ്ട്. ആ സംഭവം നടന്ന സ്ഥലമൊക്കെ കാണിച്ചു തന്നു ആനക്കാരന്‍. പക്ഷെ നമ്മള്‍ പുലിയെ ഒന്നും കണ്ടില്ല. പിന്നെ ജീപില്‍ പോയപ്പൊ പുലി തന്റെ പ്രദേശം അടയാളപ്പെടുത്തിയ പാടൊക്കെ കണ്ടു.

തലയില്‍ തേയില വെച്ച് ഡാന്‍സ് കളിച്ച Tea Tribes


കസിറംഗയിലെ കലാസന്ധ്യയില്‍ നിന്ന്.. 



കാട്ടുച്ചോലയിലെ മരക്കൊമ്പില്‍ ആമകള്‍ കൂട്ടത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന കാഴ്ച്ച

കസിറംഗയിലെ കാട്ടിനുള്ളിലെ ഒരു പുഴ. 



ഇതാ ആന സഫാരി ചെയ്യണ ഒരാന. 4 പേര്‍ക്കിരിക്കാം. 

ഇവനാണ്‌ താരം - ഒറ്റക്കൊമ്പന്‍ കാണ്ടാമൃഗം - The Great Indian One-Horned Rhino

മരത്തിലെ പാട് ശ്രദ്ധിച്ചോ?

ഇതെന്താന്ന് മനസ്സിലായോ?
കടുവ തന്റെ ടെറിടറി (അധികാര അതിര്‍ത്തി) അടയാളപ്പെടുത്തിയതാത്രെ. അങ്ങനെയാ ആ ജീപ് ഡ്രൈവര്‍ പറഞ്ഞത്. ഇത് കണ്ടാല്‍ മറ്റു കടുവകള്‍ക്ക് മനസ്സിലാകുമത്രെ.

കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങള്‍ക്ക് അതിര്‍ത്തി ബഹുമാനിക്കാനും അടയാളപ്പെടുത്താനുമൊക്കെ അറിയാം. നാട്ടിലെ നമ്മള്‍ക്ക് മാത്രമൊന്നുമല്ല...


ഒരു വാച്ച് ടവര്‍


ജീപ് സഫാരി



കസിറംഗ കഴിഞ്ഞ് നേരെ പോയത് നാഗലാന്‍ഡിലേക്ക്. അപ്പോഴേക്കും വേഗം അസ്തമിക്കുന്ന സൂര്യനെനിക്ക് പരിചിതമായി. നോര്‍ത്തീസ്റ്റില്‍ 5 മണിയാകുമ്പോഴേക്കും ഇരുട്ടാകുമല്ലോ..

Lokpriya Gopinath Bordoloi International Airport, Borjhar, Guwahati, Assam - Chandubhi Lake:
Distance: Approx. 40 kms, Travel Duration: 1hr 30 mts

Guwahati - Kaziranga National Park
Distance: Approx. 200 kms; Travel Duration: 4 hrs to 5 hrs


"നോര്‍ത്തീസ്റ്റിലേക്കൊരു യാത്ര" നാലു ഭാഗങ്ങളായാണ്‌ എഴുതിയത്.

ഇപ്പോള്‍ വായിച്ചത്: ഭാഗം 1: ചാന്ദുഭിയും കസിറംഗയും, ആസ്സാം
ഭാഗം 2: ഹോണ്‍ബില്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍, നാഗലാന്‍ഡ് ഇവിടെ വായിക്കാം
ഭാഗം 3: സുകോ താഴ്വാരം ഇവിടെ വായിക്കാം
ഭാഗം 4: ബ്രഹ്മപുത്ര പുഴയിലെ ദ്വീപായ മാജുലി, ആസ്സാം ഇവിടെ വായിക്കാം